InfoNu.nl > Hobby en Overige > Boeken > Recensie Komt een vrouw bij de dokter
recensie

Recensie Komt een vrouw bij de dokter

Een tragisch sprookje of de rauwe werkelijkheid? Komt een vrouw bij de dokter. Raymond van de Klundert, kortweg Kluun, beschrijft in de roman in grote lijnen het autobiografische verhaal van hem (in het boek Stijn) en zijn eerste vrouw Judith (in het boek Carmen), die een agressieve vorm van borstkanker had en op 36-jarige leeftijd door euthanasie overlijdt. Alles wordt realistisch beschreven, ook de euthanasie waarvoor Judith uiteindelijk kiest. Volgens NRC handelsblad is het een ‘Ode aan de liefde’, volgens de Volkskrant een ‘literair realitydrama om je vingers bij af te likken’t. Er zijn honderduizenden exemplaren van deze debuutroman verkocht, het wordt in tien landen vertaald en de film is in voorbereiding. De opvolger van dit boek, De Weduwnaar, werd gelijk een bestseller. In deze recensie wordt beschreven of dit inderdaad hét literaire boek is van de laatste jaren in Nederland of dat het slechts een marketingstunt is: tenslotte is Goede Tijden, Slechte Tijden nog steeds één van de best bekeken programma’s, evenals De gouden kooi. Alles onder het mom van: stop er maar genoeg tragiek en drama in, liefst gebaseerd op een waar gebeurd verhaal, dan verkoopt het als zoete broodjes.

De titel

De titel laat zien dat het als een grap begint, maar het pakt behoorlijk ernstig uit. Het leven van Stijn wás een grap: superbaan in de marketing, samen met Carmen ‘het gelukkigste stel van het westelijk halfrond en omstreken’, vader van Luna – zijn ‘zonnetje’ – en een dwangmatig vreemdganger. Raymond van Klundert heeft veel ervan zelf meegemaakt. Hij was een marketingmannetje, zijn vrouw overleed aan kanker, en om te vergeten is hij gaan feesten. Eenmaal tot bezinning gekomen heeft hij Komt een vrouw bij de dokter geschreven, waarmee hij in 2003 debuteerde.

De structuur

Het boek bestaat uit drie delen. Het eerste deel heet Stijn & Carmen, het tweede deel heet Stijn & Carmen en Stijn & Roos, het derde deel heet Carmen. De delen zijn weer onderverdeeld in hoofdstukken die simpelweg genummerd zijn. Wel worden ze vergezeld van songteksten, die aangeven wat de stemming van de hoofdpersoon Stijn is:

Meisjes/ ze maken ons kapot meneer/ ze maken ons zo zot meneer/ meisjes
Raymond van ’t Groenewoud, uit Meisjes (1977)

Verder wordt de tekst afgewisseld met kleine tekstkaders waarbij achtergronden en de relatie met Stijn van nieuw geïntroduceerde personages worden beschreven op een ludieke manier.



Sharon was receptioniste bij BBDvW&R. Blond, een tikkie uitdagend en ze had werkelijk prachtige borsten. Cup D, zwarte piste* Vanaf dag 1 verlangde ik ernaar die borsten live te zien. Sharon had daar geen enkel probleem mee, Sharon maakte nagenoeg nergens een probleem van. Ook niet van Ramon, En van Hakan, weet ik sinds kort. Ach, wie ben ik om dat te veroordelen.
* Gewrampled van Youp van ’t Hek, oudejaarsconference 2002.


De relatie tussen Stijn en Carmen

In de loop van het verhaal wordt steeds duidelijker hoe veel en hoe vaak Stijn met allerlei personages vreemd gaat, terwijl Carmen steeds zieker wordt. De lezer wordt heen en weer geslingerd van antipathie naar sympathie en medelijden met Stijn. Ook Stijn ervaart deze wisselende gevoelens: is het plichtsbesef en schuldgevoel of daadwerkelijk de liefde die hem drijft? Toegegeven, die twijfel is te begrijpen bij iemand die zijn zorgtaken afwisselt met seks buiten de deur. Maar uiteindelijk kan de lezer er wel mee leven dat Carmen Stijn, in al zijn menselijkheid (pardon: mannelijkheid), uiteindelijk alles vergeeft en ze de laatste weken alles delen – behalve die tweede vrouw (Roos) dan. Dan tonen Carmen en Stijn dat het leven, het feest, het genieten overwint ondanks de ziekte, en dat de liefde overwint ondanks het vreemdgaan. De beschrijving waarin dochter Luna afscheid neemt van Carmen is hartverscheurend.

Luna en ik lopen de slaapkamer uit. Carmen zal Luna nooit meer zien. God, laat er alsjeblieft een hemel zijn waar ze elkaar weer zullen zien. Alsjeblieft.

Literair?

Jazeker, want het hoofdpersonage, hoe ranzig en immoreel ook, is zeker geloofwaardig, evenals de ontwikkeling die hij doormaakt. Hoewel Carmen wel erg, bijna ongeloofwaardig, sterk blijkt, kan je haar volledig begrijpen. De afschuwelijke feiten waar de hoofdpersoon voorstaat wordt soms belachelijk humoristisch beschreven, maar ook weer op zo’n manier dat het geloofwaardig is, zoals bijvoorbeeld de dokter die komt om Carmen de euthanasiespuit toe te dienen.

Wil jij even aan de kant gaan?’ vraagt hij en kruipt aan de andere kant van Carmen op het waterbed, de spuit in zijn ene hand en met zijn volle lichaamsgewicht steunend op de andere. Ik vind het een levensgevaarlijke stunt en weet niet of ik angstig moet kijken of de slappe lach moet krijgen. Als hij zo meteen zijn evenwicht verliest, valt hij in de euthanasiespuit. Soort van: wie een spuit maakt voor een ander valt er zelf in. Zit ik hier zo meteen met een dooie dokter en een bijna-dood lichaam van Carmen. Leg dat maar eens uit aan de politie.’
Kluun verklaarde dat deze scéne vrijwel geheel autobiografisch is.

“Het boek is niet van a tot z autobiografisch, maar het laatste deel wel,” vertelt Kluun. “De euthanasie is precies zo gebeurd. Het wás komisch. De huisarts was van nature al niet zo handig en dan moest hij ook nog wiebelend op een waterbed dat middel inspuiten. Toen ik zag hoe ongelukkig hij op dat bed lag, dacht ik opeens, het zal je toch gebeuren dat... Op dat moment zag ik daar echt de humor van in.”

Vernieuwend?

Jawel, door de vormgeving en het gebruik van tekstkaders en songteksten. Hoewel het thema niet nieuw is, is de manier waarop het thema verwoord wordt, zeker geheel nieuw. Dood en euthanasie in een hip jasje verpakt.

Leesbaar?

Jazeker, want door de vlotte stijl en de detectie én psychologische spanning die Kluun in de loop van het verhaal opbouwt, heb je als lezer de neiging om het boek al huilend, lachend en vloekend in één dag uit te lezen.


Nobelprijs voor de literatuur?

Zeker niet, daarvoor is er toch teveel gebruik gemaakt van het tragische gegeven op zich, in een humoristisch jasje verpakt. Er is géén sprake van ingewikkelde verhaallijnen, prachtige motieven die teruggrijpen op de oudheid of politieke intriges, en doordachte plotten. Maar ik zou het boek, als je dat nog niet gedaan had, zeker gaan lezen, omdat je hierdoor anders tegen vreemdgangers én tegen kanker aan gaat kijken.
© 2008 - 2018 Patruschka, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Boekverslag: Komt een vrouw bij de dokterBoekverslag: Komt een vrouw bij de dokterBoekverslag, van het boek 'Komt een vrouw bij de dokter' van Kluun. Het gaat kort samengevat over hoe de ziekte kanker h…
recensieBoekrecensie De WeduwnaarCarmen sterft op jong leeftijd aan kanker en laat Stijn achter met hun de driejarige dochter Luna. Het grote verlies hak…
Komt een vrouw bij de dokter: de film!Maar dan: borstkanker. Komt een vrouw bij de dokter: het boek van Kluun, uit 2003, is verfilmd. Lees hier het verhaal, i…
recensieFilmrecensie Komt een vrouw bij de dokterIn 2009 kwam de verfilming van het gelijknamige boek Komt een vrouw bij de dokter uit. De bioscoopzalen stroomden vol. V…
Kluun - Komt een vrouw bij de dokterKomt een vrouw bij de dokter is een vrij recent uitgegeven boek, en wordt soms op de literatuurlijst van 5e/6e klassers…
Bronnen en referenties
  • Kluun, Komt een vrouw bij de dokter, Amsterdam: Uitgeverij Podium, 2005
  • http://www.recensieweb.nl/recensie/1603/Liefde+in+tijden+van+kanker*.html

Reageer op het artikel "Recensie Komt een vrouw bij de dokter"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Mirjam Schulp, 04-03-2014 22:10 #3
O o o wat bijzonder! Dagelijks sterven er vrouwen aan borstkanker of mensen aan waar dan ook maar aan. Zelden is dat mooi! Ziek zijn en doodgaan is een lelijk iets, rauw, mensonterend. Daar was Carmen in dit boek niet uitzonderlijk in! En Kluun als partner ook zeker niet! Wel bijzonder is dat Kluun succes in het leven blijkbaar zo maakbaar en vanzelfsprekend vond dat hij niet kon geloven dat dit HEM overkwam en het nodig vond er een boek over te schrijven, wederom ervan overtuigd te zijn dat zijn situatie uitzonderlijk was! Dat was het niet! Alleen zijn ego is uitzonderlijk! Jammer dat zoveel mensen daar in stinken en zogenaamd huilend (krokodillentranen) dit boek in een adem hebben uitgelezen. Ik ook heb het in een adem uitgelezen, dat was simpelweg omdat het een zeer prettig en vlot geschreven boek is (wat je mag verwachten van een marketeer) niet omdat het inhoudelijk zo bijzonder was!

T. Schilte, 18-08-2012 20:24 #2
Onbegrijpelijk dat juist vrouwen dit zo'n geweldig mooie roman vinden! Het zal je maar gebeuren, borstkanker, chemotherapie, kale kop, doodziek en intussen weet je dat je man lijdt Ja, en er voor hem maar één remedie is: vreemdgaan! Zó trots is hij op zijn abjecte gedrag, dat hij er een boek over schrijft, autobiografisch, in de eerste persoon, wat een schitterende roman! Ja dames prachtig nietwaar, dat hij, terwijl het lichaam van zijn 'geliefde' Carmpje nog warm is, zijn vriendin uitnodigt voor haar begrafenis. Een prachtig boek, een vrijbrief voor echtgenoten om hun vrouw te laten barsten en vreemd te gaan als zij toevallig ook kanker krijgt. Dan kan hij ook zo'n boek schrijven! Titel? Ik en mijn Pik.

Melodi Tamarzians, 22-11-2008 14:46 #1
Schrik van ieder mens: een ongeneeslijke ziekte. Angst van een klein kind: verlies van een ouder. Angst van ieder mens, verlies van een dierbare.
Komt een vrouw bij de dokter is een van de weinige boeken waarmee je geconfronteerd wordt met de verschillende angsten. Een vrouw zal er van schrikken een borst af te moeten staan, een deel van je vrouwelijkheid, het geen wat je tot vrouw maakt. Of je haar ervan scheren, je raakt een deel kwijt: je vrouwelijkheid. Dat gebeurt allemaal in dit boek.
Carmen, echtgenote van Stijn en trotse moeder van de 3 jarige Luna krijgt te horen dat ze borstkanker heeft. Daarvoor hadden ze een heerlijk leven; allebei een eigen bedrijf, leuke vrienden om zich heen en een schat van een kind. Maar dan begint de nachtmerrie.
Dag borst, dag haar, aangenaam kennis te maken chemo?s.
Voor de buitenwereld is het anders, je koopt een pruik en een borstimplantaat en niemand die het ziet, maar als je zelf voor de spiegel staat, of als je echtgenoot naar je kijkt. Gênant, dat is het. Kan je nog eens naar jezelf kijken zonder te walgen als je een deel van je vrouwelijkheid verloren hebt?
Het verhaal sleept je mee in een pijnlijke reis beginnende met een grap en eindigend met de dood. Carmen is heel sterk, ze vecht er tegen en houdt zich staande, Stijn doet zijn best het haar zo gemakkelijk mogelijk te maken. Maar hij kan het niet en zoekt zijn troost in vrouwen met haar en 2 borsten: hij gaat vreemd! Dat deed hij al voor Carmen ziek werd, maar nu wordt het een verslaving.
Op zulke moment zou je heel graag het boek wegleggen uit frustratie?wat een lul die dat zijn zieke vrouw aandoet!? Maar weer een ander moment is hij zo lief en behulpzaam dat je hem het liefst een knuffel zou willen geven.
Je weet niet hoe hij nou echt is, maar dat weet hij zelf ook niet! Hij wil er zijn voor zijn vrouw, maar hij kan het niet aan en gaat vreemd. Anderzijds gaat hij altijd mee naar de chemo?s en alle doktersbezoeken, in tegenstelling tot zijn lotgenoten die hun vrouwen in de steek laten.
En hoe vertel je een 3 jarige engel dat ze binnenkort haar moeder verliest, hoe moet je verder als alleenstaande echtgenoot? Doen wat goed is voor jezelf, of doen wat je echtgenote zou willen dat je doet? Hoe wil je verder met je leven? Hoe ga je om met je verdriet? Hoe in godsnaam ga je verder na het verlies van een dierbare, die je zelf ziet sterven?
Een verhaal waar zakdoeken noodzakelijk zijn. Een verhaal over een vrouw die sterft en een man die toekijkt, zoals de kaft van het boek al zegt. Wat houdt je tegen het te lezen, een levensles is er uit te halen, inspiratie, motivatie en vechtlust.
Een geloofwaardig verhaal over pijn, verdriet, angst en de dood met een heftig einde.

Infoteur: Patruschka
Laatste update: 01-11-2008
Rubriek: Hobby en Overige
Subrubriek: Boeken
Bronnen en referenties: 2
Reacties: 3
Recensies…
Deze rubriek bevat artikelen welke naast objectieve informatie ook subjectieve informatie in vorm van een recensie bevat.
Schrijf mee!