InfoNu.nl > Hobby en Overige > Boeken > Een wintervertelling uit Buenos Aires; Sylvia Iparraguirre
recensie

Een wintervertelling uit Buenos Aires; Sylvia Iparraguirre

Een wintervertelling uit Buenos Aires; Sylvia Iparraguirre Bij Uitgeverij De Geus verscheen in 2011 de roman Een wintervertelling uit Buenos Aires van de Argentijnse schrijfster Sylvia Iparraguirre. Iparraguirre wordt gezien als een volgeling van de Argentijnse dichter en schrijver Jorge Luis Borges (1899-1986). In Een wintervertelling uit Buenos Aires ontvlucht de 17-jarige Cris zijn ouderlijk huis en vindt onderdak bij een bijzondere dame, Marcia Vidot. Cris is vol vertrouwen op weg naar volwassenheid

Sylvia Iparraguirre

Sylvia Iparraguirre werd in 1947 geboren in Junín, Argentinië. Ze is getrouwd met auteur en toneelschrijver Abelardo Castillo. Ze is docent moderne letterkunde op de universiteit van Buenos Aires en literair criticus. Bij uitgeverij De Geus verscheen in 2001 haar meervoudig bekroonde roman Vuurland. In 2011 verscheen eveneens bij uitgeverij De Geus haar roman Een wintervertelling uit Buenos Aires, oorspronkelijke titel El muchacho de los senos de goma, 2007. Meer informatie over de schrijfster en haar werk is te vinden op de website www.sylviaiparraguirre.com (alleen Spaanstalig). Inmiddels is er van deze schrijfster recent een nieuw boek verschenen: La Orfandad (Het Weeshuis), vooralsnog niet vertaald.

Een wintervertelling uit Buenos Aires

Het verhaal

Een wintervertelling uit Buenos Aires vertelt het verhaal van Cris, die op de dag dat hij zeventien jaar wordt van huis wegloopt. Zijn moeder is hertrouwd met een Pool. Zijn echte vader is gestorven toen Cris nog heel jong was, maar onder welke omstandigheden is niet duidelijk. Cris heeft een foto van hem en van zijn grootvader, die nog wel leeft. De stiefvader van Cris ziet er helemaal geen heil in dat Cris, op advies van zijn leraar filosofie Mentasti, verder gaat studeren; hij moet maar liever meehelpen in het auto-onderdelenbedrijf. Cris vindt onderdak bij de weduwe Vidot, die treurt om haar man Andrés. Andrés was schipper en op zijn laatste reis overleed hij en kreeg hij een zeemansgraf. Om in zijn onderhoud te voorzien betrekt Cris van een Armeniër spullen om op straat te verkopen. Dit zijn merkwaardige artikelen: rubberen borsten die als ontstresser voor managers moeten dienen, anti-rook asbakken en kindernaaimachientjes. Cris heeft geen geld en krijgt een beetje geld van de Armeniër te leen. De oorspronkelijke titel van het boek El muchacho de los senos de goma (de jongen met de rubberen borsten) verwijst naar dit ontstressende handelsproduct. Na diverse gebeurtenissen - o.a. een knokpartij in een CD-winkel, een hilarisch moment wanneer Cris de rubberen borsten aanbiedt aan een stel zakenlui in een deftig restaurant, een onverwachte vrijpartij met Marcia Vidot, een mislukt feestje - brengt Cris de spullen terug naar de Armeniër en besluit hij op zoek te gaan naar zijn grootvader in San Alfonso.

Filosofie- Descartes, Wittgenstein

Cris is één van de weinige leerlingen die interesse had in de lessen in filosofie van leraar Mentasti. Hij probeert methodisch te denken á la Descartes, die hij in gedachten René noemt, alsof hij ermee heeft geknikkerd. Cogito, ergo sum; ik denk dus ik besta. Dat is drijfveer nummer één: ik besta. "René kwam aangevlogen en streek neer in zijn hoofd. De eerste zekerheid was "ik ben". Cris stond op, plantte zijn voeten op een helder koud oppervlak, en "alles wat ik helder kan denken is waar".
Waar Cris zich voornamelijk met het gedachtengoed van Descartes bezighoudt, is leraar Mentasti voornamelijk gefocust op de taalfilosofie van Wittgenstein (de grenzen van mijn taal zijn de grenzen van mijn wereld, is één van de fundamentele uitspraken van deze filosoof). Mentasti wil een boek schrijven over filosoof Wittgenstein, die dan weer wordt aangeduid als W. dan weer als Johan.
De flarden van de filosofische monologen die zowel Cris als Mentasti voeren veronderstellen een zekere bekendheid van de lezer met het werk van de filosofen Descartes en Wittgenstein. Een en ander wordt bepaald niet als gesneden koek gepresenteerd, wat de toegankelijkheid van het boek niet ten goede komt.

Desillusie versus jeugdig enthousiasme

Terwijl Cris naarstig probeert zijn leven op de rail te krijgen met het onbedorven enthousiasme van de jeugd, verliest leraar Mentasti juist de grip op zijn leven. Zoals ook de weduwe Vidot het spoor bijster is na de dood van haar man. Feitelijk hebben we in dit boek te maken met diverse verhaallijnen van individuen, die voornamelijk met elkaar gemeen hebben dat zij allen worstelen met het bestaan. Hoezeer iedereen voornamelijk met zichzelf bezig is, komt tot uiting gedurende een "feestje" ten huize van Marcia Vidot. Haar bi-sexuele vriend Tomás vindt dat Marcia een beetje opgevrolijkt moet worden, nadat vandalen in haar tuin een katje hebben opgehangen aan een boom. Tomás vraagt Cris om een paar mensen uit te nodigen. Dat worden leraar Mentasti en vriendin Melisa. In een uitgebluste sfeer lijkt de mooie en ordinaire Melisa nog de beste kaarten te hebben: niet gehinderd als zij is door kennis of ambitie. Het feestje dooft gewoon uit. Het is juist de tegenstelling tussen de desillusie van de volwassenheid en de enthousiaste reis vol vertrouwen er naar toe, die je doet wensen weer adolescent te zijn in een wereld waarin alle mogelijkheden nog open lijken te liggen.

Winter in Buenos Aires

De vertelling speelt zich af in de winter, in een onwezenlijke sfeer, zowel buiten als binnenshuis. Een sfeer die eenzaamheid oproept, vervreemding of juist grote gevoelens. De lezer krijgt een mystiek beeld van Buenos Aires voorgeschoteld, vooral wanneer er dikke mist hangt. "Hij betrad het voetpad rond het park als een schipbreukeling die aankomt op een eiland" en "ze oriënteerden zich aan de hand van de stoeprand. Een weg in de lucht, dwars door het wolkendek, bewaakt door slome schildwachten die met hun knoestige takken, zwart van het vocht, door de mist sneden". In het woord vertelling zit iets fabelachtigs. De gekozen vertaling van de titel van het boek Een Wintervertelling uit Buenos Aires neemt daarmee een mooi voorschot op de sfeertekening.
© 2012 - 2019 Plato, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Hoofdstad van Argentinië: Buenos AiresDe hoofdstad van Argentinië is Buenos Aires. Buenos Aires is een echte wereldstad en een van de meest levendigste van Zu…
Argentinië: Omgeving Buenos Aires en OostkustArgentinië: Omgeving Buenos Aires en OostkustArgentinië, een enorm land met veel bezienswaardigheden. Lees hier wat u kunt doen in de omgeving van Buenos Aires en in…
Argentijnse tango verguisd en geroemdArgentijnse tango verguisd en geroemdDe tango vindt zijn oorsprong in Afrika en is van daaruit met de slaven meegekomen naar Zuid Amerika. De tango heeft zij…
Een rondreis Patagonie makenEen rondreis Patagonie makenEr zijn een aantal bestemmingen in de wereld die bij velen tot de verbeelding spreken, maar die vaak zo onbereikbaar lij…
Carlos Gardel, de Koning van de tangoCarlos Gardel, de Koning van de tangoCarlos Gardel (1890-1935) wordt ook wel de Koning van de Tango genoemd, omdat hij een zeer grote rol heeft gespeeld bij…
Bronnen en referenties
  • www.sylviaiparraguirre.com
  • Wikipedia

Reageer op het artikel "Een wintervertelling uit Buenos Aires; Sylvia Iparraguirre"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Infoteur: Plato
Gepubliceerd: 29-02-2012
Rubriek: Hobby en Overige
Subrubriek: Boeken
Bronnen en referenties: 2
Recensies…
Deze rubriek bevat artikelen welke naast objectieve informatie ook subjectieve informatie in vorm van een recensie bevat.
Schrijf mee!