InfoNu.nl > Hobby en Overige > Boeken > Boekrecensie: Ontmoeting met Israël – dr. Rudolf Boon
recensie

Boekrecensie: Ontmoeting met Israël – dr. Rudolf Boon

Boekrecensie: Ontmoeting met Israël – dr. Rudolf Boon In zijn boek 'Ontmoeting met Israël' (1974) beschrijft dr Rudolf Boon, een emeritus Nederlands Hervormd predikant en professor emeritus, hoe christenen Joden kunnen ontmoeten door niet het beeld van Israël te scheppen aan de hand van hoe zij erover denken, maar juist hoe Joden zichzelf zien. Boon wijst erop dat christenen de Hebreeuwse Bijbel moeten lezen zonder 'bastaard-christelijke' bril op.

Gegevens

  • titel: Ontmoeting met Israël – het volk van de Torah
  • auteur: dr. Rudolf Boon
  • jaar: 1974
  • uitgever: Kok-Kampen
  • ISBN: 90-242-0229-9

In dit artikel vindt u een samenvatting van het inleidende hoofdstuk uit het boek 'Ontmoeting met Israël' van dr. Rudolf Boon. Tevens vindt u de visie van Etsel.

Hoe Israël zichzelf ziet

Woordvoerder van Israël

De woordvoerders van Israël zijn de stemmen uit de Tenach, de stemmen van de rabbijnen, en de stemmen van de Joodse gemeenten door de eeuwen heen. Ook gaat het om wijsgeren, mystici, en chassidiem. Daarnaast zijn er de Joodse Verlichting (Haskala), het Zionisme en mensen zoals Buber, Rosenzweig en Levinas.

Jodendom: godsdienst en volk

Een belangrijk verschil met het christendom (godsdienst) is het feit dat het Jodendom zowel een godsdienst als een volk betreft.

Zesdaagse Oorlog en de Holocaust

Er bestaat een verband tussen de Zesdaagse Oorlog en de Holocaust. Tijdens de Holocaust werd het Jodendom met de ondergang bedreigd en in 1967 dreigde dit opnieuw te gebeuren. In beide gevallen stond Israël alleen. De niet-Joodse wereld had de nacht van de Joden tijdens de Holocaust niet begrepen. Ook begrijpt de niet-Joodse wereld niet de angst en verlatenheid van de Joden.

Wat is de geheimenis van Israëls wezens kenmerk?

Dit is de Tora – het dienen van God via de mitswot. Dit betreffen geen ijzerwetten maar middelen om naar Gods bedoeling het leven te leiden (de levensomstandigheden van de mens veranderen steeds). De opdracht houdt in dat Joden gestalte geven “aan het rechte belijden van God in de wereld, door een gemeenschap van mensen te zijn die in handel en wandel voortleven, wat volgens de woorden van God goed en heilzaam is voor de mensen en de volkeren.”

Tegenstelling tussen de Helleense en Bijbels-Joodse denkstructuur

In het Griekse denken staat de natuur centraal. De kosmos wordt uit de kosmos verklaard. De kosmos is zo een in zichzelf rustende wereld. Dit kent het Hebreeuwse denken niet. Die gaat uit van 'zijn' (haja) dat dynamisch is. Bij de Grieken is de mens 'zijnde', terwijl bij de Joden het gaat om de persoonlijke ontmoeting met God en de medemens. Door God en de medemens leert de mens de wereld te begrijpen. De kosmos is dus niet het uitgangspunt in het Hebreeuwse denken. Het gaat om de geschiedenis van Gods heilswerken waarbij de natuur inbegrepen is.

Het gaat in de Hebreeuwse Bijbel om het verband tussen God en de Joden (voor niet-Joden gelden de Noachidische geboden). God maakt zich in Zijn eenheid bekend. God wil bij de mens zijn maar Hij blijft soeverein. De mens kan God nimmer beschikken en nooit definiëren. [Etsel: Christenen definiëren God wel door te beweren dat Hij mens is geworden – dit is een heel anti-Hebreeuwse Bijbelse gedacht.] Omdat God nabij wil zijn is Hij de Verlosser (Jesaja 63:16). De wereld is het toneel waar de heilsgeschiedenis -Gods verbond met Israël- plaatsvindt.

In het Griekse denken heeft de mens 'anima vegetativa' en 'anima sensitiva' met de fora en fauna gemeens. Het gaat om het beschouwende leven van de denkende mens. In het Hebreeuws denken is de mens 'homo coram Deo': de mens levende voor Gods aangezicht, een dialogische ontmoeting met God. De Jood luistert naar God en leeft de Tora na in rechte handel en wandel. Ethos betreft persoonlijke relaties. Het gaat om tsedaka -gerechtigheid van de mens- de manier hoe te leven in het verbond met God en dienovereenkomstig met de medemens. Dit veronderstelt dat de mens een vrije wil heeft.

Nog een laatste verschil betreft het individu. In het Griekse denken gaat men nauwelijks uit van individualiteit. In het Hebreeuwse denken is het individu uitgangspunt omtrent het denken en kennen van het algemene.

De wereld is een illusie – de ziel verkeert in vreemdelingschap in de lichamelijkheid

In het Jodendom staat de tegenstelling tussen ziel en lichaam centraal. De ziel is onsterfelijke terwijl het lichaam sterfelijk is. De ziel verkeert in vreemdelingschap in de lichamelijkheid. Wanneer de mens sterft komt de ziel vrij. Toch kan de ziel al eerder verlost worden van de lichamelijke banden door de mitswot na te leven. Het leven in de lichamelijkheid is een misleidende illusie.

Het dualisme ziel-lichaam is gelijk aan het dualisme 'goed-kwaad'. Het 'kwade' wil ons doen geloven dat de illusie de werkelijkheid is. 'Goed' is een verlossing uit die illusie. De mens dient zich los te maken van de illusie van individualiteit met al het 'kwaad' dat dit veroorzaakt. Wie voor het 'kwaad' kiest heeft een gebrek aan helder inzicht in het 'goede'. Inzicht hoeft niet te worden begeerd omdat het bezit geworden is in bestendigheid.

Lezen zonder 'bastaard-christelijke' bril op

Volgens dr. Rudolf Boon is er zoiets als een 'bastaard-christendom' ontstaan dat een vertekend beeld geeft aan de Bijbelse Leer. Vele generaties zijn zo opgevoed, hoewel dit in West-Europa de laatste drie eeuwen snel aan geloofwaardigheid heeft ingeboet. Veel christenen hebben de kerk verlaten, maar een heroriëntering op de Bijbel is achterwege gebleven. Zo zijn vele ideeën van het 'bastaard-christendom' blijven hangen. Er bestaan nog steeds veel vooroordelen en vooringenomenheid ten aanzien van de Bijbel (de Hebreeuwse Bijbel wel te verstaan). Dit speelt parten bij de ontmoeting met Israël.

Wat voor soort misverstanden zijn er:
  • Een verhindering om te komen tot een juist begrip voor de intimiteit in de verborgen omgang met God die de Joden 'Vader' noemen.
  • Er zou geen plaats zijn voor een dialoog met een autoritaire God.
  • De geboden zouden een middel zijn om de mensen in een keurslijf te persen en klein te houden.
  • Ook wordt God aangezien als een soort Sinterklaas-figuur.
  • Misinterpretatie van de uitverkoren rol van de Joden.
  • Tora wordt gezien als Wetticisme.
  • Joodse traditie zou betekenen dat men niet naar de toekomst wil kijken.
  • Joodse liturgie zou betrekking hebben op oeroude symbolen.

Overigens bedoelt dr. Rudolf Boon met 'bastaard christendom' de bonte mengeling van opvattingen die weliswaar christelijk genoemd worden maar geen enkele Bijbelse getuigenis hebben en daar zelfs in strijd mee zijn. Deze zijn overgenomen van de Griekse en Romeinse culturen. [Etsel: denk hierbij aan God als mens (Jezus) dat haaks staat op de Bijbelse Leer; of aan het gevecht tussen God en de Duivel (twee machten) wat ook een anti-Joodse leer is – daar gelooft men slechts in één macht.]

Visie van Etsel

Wie natuurkunde bestudeert zet een natuurkundige bril op; voor wiskunde is een wiskundige bril nodig; voor geografie een geografische bril, etc. Wie het christendom wil begrijpen doet dit door een christelijke bril. En wie kennis wil opdoen van het Jodendom doet dit door een Joodse bril. Professor emeritus Rudolf Boon heeft dat met zijn boek 'Ontmoeting met Israël' heel goed begrepen. Hij bestudeert in zijn boek het Jodendom door een Joodse bril, zoals Israël zichzelf ziet. Hij verloochent daarmee niet zijn christelijke achtergrond, maar hij toon zo wel respect voor het Jodendom en de Tenach.

Wie de Tenach c.q. Hebreeuwse Bijbel wil verstaan kan dit slechts doen door gebruik te maken van de Joodse bril. Een christen die de Tenach wil bestuderen dient zijn christelijke bril af te zetten en te vervangen door een Joodse bril. Helaas zijn maar weinig christenen die dit doen. Voorbeelden hiervan zijn dr. Rudolf Boon (althans voor zover ik dit kan waarnemen in dit boek) en wijlen dr. Willem Zuidema. Zij wisten de Hebreeuwse Bijbel op haar juiste merites te beoordelen. Wanneer zij het Jodendom bestudeerden schoven zij de christelijke Bijbel (het Nieuwe Testament) terzijde en hielden zich alleen bezig met de Tenach. Zij gingen zich niet in allerlei moeilijke bochten wringen om maar zoveel mogelijk vermeende verbanden te leggen tussen het Nieuwe Testament en de Hebreeuwse Bijbel (die vele christenen denigrerend het Oude Testament noemen). Zij realiseerden zich terdege dat in dat geval ze de Hebreeuwse Bijbel anders c.q. foutief zouden gaan interpreteren. Tevens beseften zij dat er dan sprake is van diefstal. Immers de Hebreeuwse Bijbel behoort het Joodse volk toe en is geen eigendom van de christenen. In de Hebreeuwse Bijbel staat de Tora die alleen bestemd is voor het Joodse volk. En de profetieën hebben voornamelijk betrekking op het Joodse volk. Natuurlijk staan er in de Hebreeuwse Bijbel ook universele waarden in die van belang zijn voor niet-Joden. Maar dat is alleen het geval wanneer ze deze op de juiste manier lezen namelijk met een Joodse bril op.

Interessant in het boek 'Ontmoeting met Israël' is het hoofdstuk 'Israël en de volkeren'. Hierbij wordt de verhouding tussen Tora en de mitswot enerzijds en de volkeren anderzijds nagegaan. Daarna komt de relatie tussen de God van Israël en de volkeren aan bod. Tot slot wordt gekeken naar de interne samenhang in de mensheid welke de Schriften onthullen: de samenhang tussen Israël en de volken der aarde. Wanneer de volkeren tot de kern van de Tora weten door te dringen zouden ze de liefde van God ervaren. Met de Tora wordt in dit geval de Noachidische geboden genoemd die dr. Boon in de eerste paragraaf beschrijft. Israël vertegenwoordigt de volkeren bij God. God heeft de volkeren in Zijn liefde besloten (Deut. 33:3). Ze zijn immers Gods schepsels. God blijft wachten op de bekering van de volkeren (het dienen van de Ene God). De volkeren zullen eens de afgoderij afzweren [Etsel: zoals het geloof in Jezus] en God zal hen dan opnemen in Zijn gemeenschap. Dat God de Joden heeft uitverkoren heeft te maken met Gods wil. De uitverkoren rol van Israël heeft als doel het heil van de wereld. Meer hierover in een volgend artikel.

Ook de moeite waard is het hoofdstuk over 'De zin van de Galoeth' en dan met name de eerste twee paragrafen over de verhouding tussen Israël en de Kerk: ”Met Christus' bloed overwin ik u.” Hierin rekent Boon genadeloos af met de verbijsterende traditionele christelijke visie op Israël. Alles hebben christenen uit de kast gehaald om Israël te vernederen. Er was geen ontmoeting met Israël maar een keiharde confrontatie. “Israëls Bijbel werd alleen nog ter sprake gebracht als voorbereiding tot het Nieuwe Testament,” zo schrijft Boon. De christelijke leer is een mengelmoesje van een beetje Jodendom en vooral veel Romeinse en Griekse cultuur. Ook Joden hebben aandacht besteed aan Griekse wijsbegeerte maar hebben dit nimmer geïntegreerd binnen het Jodendom.

Boon geeft aan dat een ontmoeting met Israël in de eerste plaats gericht moet zijn op de kerken en NIET op Israël.

Hoewel het boek dateert uit 1974 is het nog steeds zeer actueel. Het overgrote deel van het christendom is er nog steeds niet in geslaagd het Jodendom door een Joodse bril te benaderen. Christenen flirten liever met Messiaanse Joden om zo via een achteringang te proberen Jezus aan de Joden op te dringen en zo het Joodse volk te vernietigen. Immers Joden die in Jezus geloven zijn christenen geworden. Zouden alle Joden dit doen dan bestaat het Joodse volk niet meer. Dan zou Adolf Hitler als nog zijn zin hebben gekregen.

Lees verder

© 2011 - 2019 Etsel, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Louis Paul Boon - biografieLouis Paul Boon - biografieLouis Paul Boon (1912-1979) wordt algemeen beschouwd als één van de grootste Belgische schrijvers aller tijden. Hij werd…
Chocolade: van boon tot reepChocolade: van boon tot reepBen jij ook zo gek op chocolade? Dit komt omdat het smeltpunt van de cacaoboter die erin zit, net onder de lichaamstempe…
Douwe Egberts AromettesDouwe Egberts AromettesGemalen koffie, koffiepads, koffiebonen of oploskoffie, er zijn veel mogelijkheden om een kopje koffie op tafel te zette…
Koffie de meest gedronken drank ter wereldKoffie de meest gedronken drank ter wereldKoffie is de meest gedronken drank ter wereld. Er zijn verschillende soorten bonen die soms gemengd worden en soms puur…
Filmrecensie: "Rien à déclarer" met en van Dany BoonrecensieFilmrecensie: "Rien à déclarer" met en van Dany BoonHij is er eindelijk! De opvolger van "Bienvenue chez les Ch'tis" zal vanaf januari 2011 te zien zijn in de bioscoop. "Ri…
Bronnen en referenties
  • Inleidingsfoto: Hurk, Pixabay
  • Ontmoeting met Israël – het volk van de Torah - dr. Rudolf Boon

Reageer op het artikel "Boekrecensie: Ontmoeting met Israël – dr. Rudolf Boon"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Infoteur: Etsel
Laatste update: 03-07-2018
Rubriek: Hobby en Overige
Subrubriek: Boeken
Special: Joden/Noachieden
Bronnen en referenties: 2
Artikelen met het label 'Recensies' bevatten naast objectieve informatie ook subjectieve informatie in de vorm van een beoordeling.
Schrijf mee!