InfoNu.nl > Hobby en Overige > Boeken > Boekrecensie: From Beirut to Jerusalem – Thomas Friedman
recensie

Boekrecensie: From Beirut to Jerusalem – Thomas Friedman

Boekrecensie: From Beirut to Jerusalem – Thomas Friedman Als correspondent van de New York Times verbleef Thomas Friedman ruim tien jaar in Beiroet en Jeruzalem. Een verslag daarvan doet hij in dit boek uit 1989 waarvoor hij de National Book Award kreeg. Volgens kenners is het boek één van de belangrijkste, scherpzinnigste en meest overtuigende analyse van de onontwarbare conflicten in het Midden-Oosten. Maar Etsel is niet onder de indruk van het boek. Het boek is te kortzichtig zeker wat Friedmans kritiek op Israël betreft.

gegevens

  • titel: From Beirut to Jerusalem
  • auteur: Thomas L. Friedman
  • jaar: 1989
  • uitgeverij: Anchor book
  • ISBN: 0-385-41372-6

Inhoud van het boek 'From Beirut to Jerusalem'

Het boek begint met een overzicht van de historische achtergronden van het Israëlisch Arabisch conflict die geleid hebben tot ondoorzichtige tegenstellingen. In het eerste deel van het boek wordt Libanon c.q. Beiroet behandeld. Volgens Friedman was de situatie daar psychologisch gezien interessanter dan politiek gezien. Daarom geeft hij psychologische portretten van o.a. Jasser Arafat, Kemal Jumblat en Amin Gemayel. Ook beschrijft hij hoe volgens hem de regering Reagan blunderde in onderhandelingen met christelijke en islamitische vertegenwoordigers. Het tweede deel van het boek, dat ik persoonlijk interessanter vind, behandelt de politieke situatie in Israël. Het gaat met name over de aanpak van de Eerste Intifada waar zowel de Likoed als de Arbeiderspartij in gefaald hebben volgens Friedman.

De schijnwerpers op Israël – waarom krijgt het Joodse land zoveel aandacht in de media?

Eén hoofdstuk van het boek wil ik er uitlichten en daarna bespreken. Het gaat over de schijnwerpers van de media die op Israël gericht zijn. Die zijn onevenredig groot voor zo'n klein land. In rustige tijden in de jaren 80 van de vorige eeuw herbergde Israël ongeveer 350 permanent geaccrediteerde persbureaus in Jeruzalem en Tel Aviv. Dit is één van de grootste buitenlandse perskorpsen ter wereld. Tijdens de Eerste Intifada kwamen daar nog eens 700 buitenlandse correspondenten bij. In de VS werd in de periode december 1987 – februari 1988 in totaal 347 minuten besteed aan de Intifada door de grootste Amerikaanse televisiestations ABC, CBS en NBC. Het was daarmee het populairste nieuwsonderwerp.

Hoe kan het dat zo'n klein land zoveel aandacht krijgt? Dit is volgens Friedman een combinatie van historisch, culturele, psychologische en politieke factoren. De Bijbel speelt hierbij een belangrijke rol en dan vooral in het westen. Het Israëlische decor is bekend bij vele christenen. Namen als Jeruzalem, het Meer van Galilea, Bethlehem, etc. klinken bij velen vertrouwd in de oren. Dit in tegenstelling tot inwoners van bijvoorbeeld China en Japan die de Bijbel nauwelijks kennen. Maar voor de meeste christenen is het moderne Israël een voortzetting van het oude Israël: een eeuwenoud drama met God en de mensen als hoofdrolspelers. Het gedrag van Joden zelf in het huidige Israël heeft een theologische betekenis voor christenen. De diaspora van de Joden wordt door christenen als straf van God gezien voor de Joden omdat ze Jezus niet als Messias erkend hebben. De terugkeer van de Joden wordt gezien als eerste stap richting de wederkomst van Jezus (althans volgens de Evangelische christenen, niet het Vaticaan die Israël lange tijd niet heeft willen erkennen).

Christelijke aandacht voor Israël

Volgens de christelijke theoloog Paul van Buren is het huidige Israël enerzijds verontrustend (het had niet mogen gebeuren – Joden hadden het christelijke geloof moeten aannemen en daarmee zou een einde zijn gekomen aan het Jodendom en dus het Joodse volk) en anderzijds spannend (het verhaal wordt modern). De christelijke wereld beoordeelt de Joden aan de hand van de Tien Geboden. Daarom worden zaken zoals de Eerste Intifada breed uitgemeten in de media. De westerse wereld heeft moeite met het optreden van Israël tegen de Palestijnen. Men begrijpt niet dat het Joodse volk zoiets kan doen. Tevens predikt het Jodendom dat de wereld steeds beter wordt (symbool van hoop). Ook in dat opzicht is het Israëlische optreden moeilijk te verteren voor het westen. Hoe kan een volk dat 2000 jaar vervolgd is geweest nu zelf andere mensen vernederen?

Israël trekt zelf de aandacht

Daarnaast probeert Israël zelf de aandacht van de media te trekken. Volgens Friedman heeft Israël vanaf het begin af aan geëist dat de wereld rekening hield met de unieke status van Israël en dat het anders wenste beoordeeld te worden dan andere staten. Abba Eban zou daar van het meest doordrongen zijn geweest. Die beweerde dat Israël zelf de hogere maatstaf heeft aangelegd, deels ook uit onzekerheid omdat Joden 2000 jaar lang vervolgd zijn geweest. Israël doet er alles aan om het imago hoog te houden waarbij het ministerie van buitenlandse zaken en de persdienst van de overheid een belangrijke rol spelen. Ze zien zelf niet meer de verfoeilijke werkelijkheid van de bezetting van de Westoever, zo beweert Friedman.

Mening van Etsel

Waarom heb ik dit hoofdstuk eruit gelicht? Friedman geeft mijns inziens slechts een gedeeltelijke verklaring voor de mediagekte rondom Israël. En tevens klopt die verklaring ook niet helemaal.

Christenen en Bijbelse profetieën

Het klopt dat Israël voor christenen een belangrijke rol speelt vanwege de Bijbel. Dat christenen Joden aan de maatstaven van de Tien geboden leggen mag ook waar zijn, maar dan wel door een christelijke bril bezien. Christenen hebben immers de Tora terzijde geschoven (de Tora is ook alleen maar voor Joden bedoeld) en zijn van mening dat alleen geloof in Jezus kan leiden tot vrede/verlossing. Israël c.q. de Joden worden dus meer beoordeeld op het feit dat ze Jezus niet erkennen dan dat ze de Tien Geboden niet zouden naleven. Daar komt bij dat de christelijke wereld een diep gevoel van triomfalisme t.a.v. de Joden koestert doorspekt met jaloezie gevoelens. Normaal gesproken had het Joodse volk door de vele vervolgingen niet meer mogen bestaan. En nu blijkt ditzelfde volk in staat te zijn geweest een eigen staat op te richten. Dit wekt naast bewondering ook jaloezie en verwarring op. Hoe kan een volk dat Jezus afwijst er toch inslagen te overleven? Veel christenen zijn dan ook geneigd om Israël fel te bekritiseren waarbij antisemitische gevoelens niet onder stoelen of banken worden gestoken. Andere christenen zijn nog wel 'pro-Israël' (zoals Christenen voor Israël en evangelische christenen in de VS), maar die proberen er een draai aan te geven door te beweren dat de terugkeer van de Joden naar Israël geheel conform hun geloofsovertuiging is omdat deze terugkeer de wederkomst van Jezus zou aankondigen. Dat Joden hier heel anders over denken daar hebben ze geen boodschap aan. Ook hier zie je weer het christelijk triomfalisme om de hoek kijken. In feite zijn deze christenen helemaal niet pro-Israël of pro-Joods maar slechts pro-Jezus. Hoewel ze meestal niet openlijk bekeren proberen ze toch via gebed om Joden te bewegen in Jezus te laten geloven. Ze steunen ook openlijk de Messiaanse Joden die Jezus wel geaccepteerd hebben en proberen zo het Joodse volk van binnenuit te vernietigen.

Het is cynisch te moeten constateren dat de voorouders van de evangelische christenen meegedaan hebben aan de Jodenvervolgingen en dat zagen als straf van God voor de Joden. En nu probeert de nieuwe generatie evangelische christenen de terugkeer van de Joden naar Israël als bewijs te zien van hun gelijk: zie je wel de Bijbelse profetie komt uit! Met andere woorden eerst moesten de Joden uitgeroeid worden omdat God dit wilde en nu mogen de Joden terugkeren. Wat een geluk dat de christenen niet alle Joden vermoord of bekeerd hadden anders was de Bijbelse profetie over de terugkeer van de Joden niet eens uitgekomen en waren de christenen in totale verwarring en wanhoop achtergebleven; zonder Joden kan er geen Messias komen!

Maar nog is het niet voorbij want veel christenen blijven het Joodse volk lastig vallen met Jezus. Ze gaan net zolang door tot alle Joden in Jezus geloven en het Joodse volk niet meer bestaat (volgens de Tora mogen Joden alleen de Schepper (God) dienen en niet een schepsel (Jezus); zo niet dan verbreekt God de band met het Joodse volk en heeft het geen bestaansrecht meer en zal de wereld ophouden te bestaan). Natuurlijk erg stom wat deze christenen doen want de Bijbelse profetie zegt juist dat het Joodse volk eeuwig zal blijven bestaan en dat ze eeuwig met de Tora verbonden blijft. Het christendom speelt geen enkele rol bij het verbond tussen God en de Joden. Vandaar dat christenen er nimmer in geslaagd zijn het Joodse volk helemaal uit te roeien. God houdt dit tegen.

De Bijbelse profetieën zullen inderdaad uitkomen, maar niet op de wijze zoals christenen dit prediken. Alleen de Joodse uitleg van de profetieën klopt. Gelukkig maar dat de christenen geen gelijk hebben, want zonder Joods volk kan er immers geen Joodse Messias komen die de mensheid kan verlossen. Geen ander volk kan de Messias voortbrengen. Joden tot het christendom bekeren is dus de meest domme handeling die christenen maar kunnen bedenken, los van het feit dat ze niet in hun kwaadaardige opzet zullen slagen.

Antisemitisme

Thomas Friedman vergeet het antisemitisme te noemen als oorzaak van de extreme aandacht voor Israël. De aandacht voor Israël is niet pas ontstaan na de oprichting van de Joodse staat. Daarvoor kregen Joden al veel aandacht, alhoewel de media daarbij toen nog geen of nauwelijks een rol speelde. De aandacht was vooral antisemitisch van aard. Europa was obsessief bezig met het Uitverkoren volk en dan vooral in negatieve zin: de Joden moesten uitgeroeid worden. De overmatige aandacht voor Israël is een vervolg hierop. Israël krijgt heel veel antisemitische kritiek te verduren. Israël is de nieuwe Jood waar de wereld haar haatgevoelens op bot viert.

Slot

Het boek is aardig geschreven maar alleen geschikt voor mensen die al behoorlijke kennis hebben van ontwikkelingen in het Midden-Oosten. Zij kunnen beter inzien wat wel en wat niet klopt aan de inhoud van het boek. Thomas Friedman heeft geen objectief boek geschreven. Hij verkondigt de hele tijd zijn eigen visie. Op zich niet erg, maar dat maakt het boek wel minder geschikt als betrouwbaar naslagwerk over het Midden-Oosten.

Meer informatie Startpagina - Recensies boeken over het Midden-Oosten.

Lees verder

© 2011 - 2019 Etsel, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Toerisme Israël: hotels in JeruzalemToerisme Israël: hotels in JeruzalemDe heilige Joodse stad Jeruzalem heeft vele hotels die onderdak bieden aan de vele toeristen vanuit de hele wereld die d…
Econoom, economen: Van Smith, Marx tot Keynes en FriedmanEconoom, economen: Van Smith, Marx tot Keynes en FriedmanAdam Smith, Karl Marx, John Stuart Mill, John Maynard Keynes, Milton Friedman, John Kenneth Galbraith... U zult ongetwij…
Gratis geld op je rekening: wat is helikoptergeld?Gratis geld op je rekening: wat is helikoptergeld?Gratis 1.000 euro op je bankrekening, wat zou je ermee doen? Het uitdelen van gratis geld lijkt een grap maar is echter…
Anouk - Hotel New York (recensie cd met o.a. Lost)recensieAnouk - Hotel New York (recensie cd met o.a. Lost)Hotel New York kwam uit in 2004 en was een groot succes. Vooral de nummers ‘Girl' (girl, girl) en 'Lost' waren een grote…
Robert Capa, oorlogsfotograafRobert Capa is een van de meest bekende oorlogsjournalisten van de 20e eeuw geweest. in zijn carriere die liep van het m…
Bronnen en referenties
  • Inleidingsfoto: Nutznutzer, Pixabay
  • From Beirut to Jerusalem – Thomas Friedman

Reageer op het artikel "Boekrecensie: From Beirut to Jerusalem – Thomas Friedman"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Infoteur: Etsel
Laatste update: 03-07-2018
Rubriek: Hobby en Overige
Subrubriek: Boeken
Special: Israëlische leger en oorlogen
Bronnen en referenties: 2
Recensies…
Deze rubriek bevat artikelen welke naast objectieve informatie ook subjectieve informatie in vorm van een recensie bevat.
Schrijf mee!