InfoNu.nl > Hobby en Overige > Boeken > Boekrecensie: Hoop, wanhoop en herinnering - Elie Wiesel
recensie

Boekrecensie: Hoop, wanhoop en herinnering - Elie Wiesel

Boekrecensie: Hoop, wanhoop en herinnering - Elie Wiesel Dit boek bevat de volledige oorspronkelijke tekst van de twee toespraken die Elie Wiesel gehouden heeft op 10 en 11 december 1986 in Oslo bij gelegenheid van de overhandiging van de Nobelprijs voor de Vrede 1986. Het eerste deel van het boek bestaat het stuk 'Heb ik het recht?' in het tweede deel behandelt hij 'Hoop, wanhoop en herinnering'.

Gegevens

  • titel: Hoop, wanhoop en herinnering
  • auteur: Elie Wiesel
  • uitgeverij: Gooi & Sticht
  • jaar: 1987
  • ISBN: 90 304 0408 6

Inhoud 'Hoop, wanhoop en herinnering'

In het eerste deel spreekt Elie Wiesel zijn dankwoord uit na het ontvangen van de Nobelprijs voor de Vrede. Hij richt zich daarbij eerst tot de Schepper. Daarna bedankt hij voorzitter Aarvik. Wiesel benadrukt dat vrede de belangrijkste aspiratie van de mensheid is. Hij vraagt zich af of hij de mensen mag vertegenwoordigen die zijn omgekomen tijdens de Holocaust. Neen, zegt hij. Niemand kan alleen voor de doden spreken. De eer komt toe aan alle overlevenden. Vervolgens gaat hij kort in op zijn eigen deportatie en die van anderen. De wereld wist het en zweeg. Daarna roert hij het punt aan dat er nog steeds mensen vervolgd worden in de wereld. Hij noemt daarbij ook de Palestijnen voor wier lijden hij gevoelig is. Maar hij betreurt wel hun gewelddadige methoden. Israël is het enige land in de wereld waarvan haar bestaan wordt betwist. Ons leven behoort niet meer toe aan onszelf; het behoort toe aan al diegenen die ons wanhopig nodig hebben.

In het tweede deel gaat Wiesel in op hoop, wanhoop en herinnering. Zoals de mensen niet kan leven zonder droom, zo kan hij ook niet vooruitkomen zonder hoop. De droom betreft hemzelf, de hoop sluit anderen in. Moet de mens een keuze maken tussen verleden en toekomst? Nee, hij zijn geen tegenovergestelde begrippen. Zolang het verleden maar niet vergeten wordt.

stukje tekst

Zonder vergetelheid, zegt de Talmoed, zou de mens na enkele jaren ophouden met leren. Zonder zijn vermogen tot vergeten zou de mens leven in de voortdurende angst voor de dood; en die angst zou hem verlammen. Geïsoleerd en weggezonken in zijn angst zou de mens niet meer menselijk zijn. Alleen God en God alleen is in staat alles te onthouden. De mens echter heeft er behoefte aan, te vergeten, terwijl hij het ook noodzakelijk acht te vechten tegen diezelfde behoefte te vergeten.

Mening Etsel over 'Hoop, wanhoop en herinnering'

Hierbij wil ik mijn mening geven over de Nobelprijs voor de Vrede die Elie Wiesel is toegekend. Wanneer we kijken naar de Nobelprijs voor de Vrede dan is deze lang niet altijd bij de juiste persoon terechtgekomen. Eén van de dieptepunten was de uitreiking aan Jasser Arafat. Deze man had enorm veel bloed aan zijn handen en was een echte Joden-hater. In 2009 werd de Nobelprijs voor de Vrede uitgereikt aan Barack Obama, terwijl deze in feite nog niets bereikt had. De prijs kreeg hij omdat hij de wereld hoop zou hebben geboden, aldus het Comité. Maar dat is natuurlijk meer een media hype dan dat dit daadwerkelijk zo is.
Elie Wiesel daarentegen heeft de prijs echt verdiend. Ondanks de verschrikkingen in de Duitse kampen waarbij hij zijn hele familie verloor, heeft hij zich nadien ingezet voor de vrede. Hij heeft de hoop op een betere wereld niet verloren. Hij is niet alleen de stem van de overledenen tijdens de Holocaust, maar zet zich ook voor andere mensen in, ongeacht of zij nu Jood of niet-Jood zijn. Door sommige mensen wordt hij er ten onrechte van beschuldigd de holocaust te misbruiken. Norman Finkelstein vindt het onterecht dat Wiesel spreekt over de uniekheid van de holocaust en voorbij gaat aan de zigeuners en de holocaust op de Armeniërs. Ik vind deze kritiek niet terecht. Wiesel zet zich wel degelijk in voor andere mensen, zoals bleek tijdens de oorlog in Joegoslavië. Daarnaast is de holocaust zeker uniek omdat het als doel had om een heel volk uit te roeien. Dat was nog niet eerder voorgekomen in de geschiedenis van de mensheid.

Lees verder

© 2009 - 2019 Etsel, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Boekrecensie: De wanhoop verdreven - Elie WieselrecensieBoekrecensie: De wanhoop verdreven - Elie WieselDe titel van het boek 'De wanhoop verdreven' van Elie Wiesel is een zeer toepasselijke. Het boek handelt over de periode…
Boekrecensie: De Joden der stilte  Elie WieselrecensieBoekrecensie: De Joden der stilte Elie WieselIn 1985 wordt het boek 'De Joden der stilte' van Elie Wiesel uitgegeven. Het is een vertaling van het boek 'Les juifs du…
Boekrecensie: De dag - Elie WieselrecensieBoekrecensie: De dag - Elie WieselDe dag is het laatste deel van de trilogie (De nacht, De dageraad en De dag). Ditmaal gaat Elie Wiesel in op de naweeën…
Boekrecensie: De bedelaar van Jeruzalem  Elie WieselrecensieBoekrecensie: De bedelaar van Jeruzalem Elie WieselDe bedelaar van Jeruzalem is een boek uit 1968 (Nederlandse vertaling 1987) van Elie Wiesel. Het handelt over hoofdfiguu…
Boekrecensie: Bijbels eerbetoon - Elie WieselrecensieBoekrecensie: Bijbels eerbetoon - Elie WieselBijbels eerbetoon is een boek van Elie Wiesel waarin Bijbelse verhalen worden verteld conform de Joodse traditie. De vol…
Bronnen en referenties

Reageer op het artikel "Boekrecensie: Hoop, wanhoop en herinnering - Elie Wiesel"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Infoteur: Etsel
Laatste update: 03-07-2018
Rubriek: Hobby en Overige
Subrubriek: Boeken
Special: Boeken Jodendom
Bronnen en referenties: 2
Artikelen met het label 'Recensies' bevatten naast objectieve informatie ook subjectieve informatie in de vorm van een beoordeling.
Schrijf mee!