recensie

Boekrecensie: Israel een echo van eeuwigheid - A. J. Heschel

Boekrecensie: Israel een echo van eeuwigheid - A. J. Heschel 'Israel, een echo van eeuwigheid' is een boek van Abraham Joshua Heschel uit 1995 (oorspronkelijk 1967). Dit boek is geschreven nadat Israël in 1967 veel gebied veroverde. Heschel schrijft over de betekenis van Israël voor het Joodse volk en in het bijzonder de plek die Jeruzalem inneemt binnen het Jodendom. Israël is het voormalig, huidig en toekomstig thuis van de Joden. Het bestaan van Israël heeft een enorme historische en religieuze betekenis voor de hele wereld.

Gegevens

  • titel: Israel een echo van eeuwigheid
  • auteur: Abraham Joshua Heschel
  • jaar: 1995
  • uitgeverij: Gooi & Sticht
  • ISBN: 90-304-0803-0

Over de auteur Abraham Joshua Heschel

Abraham Joshua Heschel (1907-1972) komt uit een rabbijnen geslacht (Dov Baer van Mezhirich, Levi Isaac van Berdichev). Hij is geboren in Polen en stierf in de VS. Hij was getalenteerd in alles wat met Jodendom te maken heeft, van Talmoed tot Kabbala. Zijn bekendste boek dat in Nederland is uitgebracht heet 'God zoekt de mens' (een Joodse filosofie)

Inhoud van 'Israël, een echo van eeuwigheid'

Abraham Joshua Heschel beschrijft de orthodoxe Joodse visie over de betekenis van Israël binnen het Jodendom en voor de rest van de wereld. Het boek is geschreven in 1967 toen Israël veel gebied veroverde. Heschel ziet in de geschiedenis van Israël een persoonlijke uitdaging, een persoonlijk religieus vraagstuk. Wij zijn Gods inzet in de geschiedenis van de mensheid. De vertegenwoordiging van Israël is de afwijzing van de wanhoop. Met Israël kunnen we vertrouwen in de God van de geschiedenis.

In zes hoofdstukken gaat Heschel uitgebreid in op de betekenis van Israël voor de Joden zelf en voor de rest van de wereld. Hij begint met Jeruzalem dat synoniem staat voor Israël. Deze heilige Joodse stad kwam in 1967 geheel in Joodse handen terecht. Heschel beschrijft aan de hand van Bijbelteksten welke plaats Jeruzalem inneemt binnen het Jodendom. Het leven van Jeruzalem hangt af van de aanwezigheid van Israël. Zonder Israël is zij weduwe, met Israël is zij bruid. In het tweede hoofdstuk bevestigt Heschel de band van de Joden met het land op grond van de Bijbel. Het prijsgeven van het land zou een aanfluiting zijn van alle verlangens, gebeden en overtuigingen van de Joden. Het prijsgeven van het land zou neerkomen op het verwerpen van de Bijbel. Het volgende hoofdstuk gaat over hoop en wanhoop. De hoop van Israël is zijn kracht. Het Joodse volk werd niet meegesleurd door wanhoop, omdat het Joodse geloof niet alleen maar een geloof is in een opperwezen dat God genoemd wordt. Het Joodse geloof is vertrouwen in Hem die de mens nodig heeft, die verbonden is met ons alleen die zijn belofte gedenken en op haar vervulling wachten. In hoofdstuk vier behandelt Heschel Israël en de zin van de geschiedenis. De zin van de geschiedenis is de belofte aangaande de toekomst. Zonder belofte is er geen zinvolle geschiedenis. De Bijbel schenkt deze belofte. De Bijbel, zijn geschiedenis en wetten, werd nimmer opgelost in zinnebeeldige voorstellingen (zoals het christendom de Bijbel benadert), en het werd nimmer verlaagd tot vale schaduwen van hemelse denkbeelden. De Joodse traditie legt de nadruk op de voorrang van de historische en directe betekenis van het woord. De Bijbel dient in zijn letterlijke betekenis te worden opgevat. In het vijfde hoofdstuk kijkt Heschel naar de betekenis van de verlossing binnen het Jodendom, christendom en de islam. Het Jodendom hoopt op universele verlossing, op een herschepping van het zijnde. Toch is het alsof de vervulling stap voor stap zal komen. Israël wacht op God. Zoals het zeker is van de werkelijkheid van het beloofde land, zo is Israël zeker van de komst van 'de beloofde dag'. Het christendom ziet een herstel van het koningschap voor Israël. Maar alleen God weet wanneer dit gebeurt (Handelingen 1,6-7). Ook binnen de islam wordt erkend dat de Joden recht hebben op het land Israël (soera X,94). De botsing die met de Joden volgde, was te wijten aan de extremistische aard van het Arabische nationalisme, een toestand die nog altijd voortduurt. Het laatste hoofdstuk handelt over een rendez met de geschiedenis. Het Joodse volk had tussen half mei en half juni 1967 'een rendez-vous met de geschiedenis' Er waren dagen van angst en verwondering. Zou Auschwitz opnieuw beleefd worden? Nee, het werd een grootste overwinning. Religieuze Joden zagen in de overwinning de hand van God. Ten slotte gaat Heschel in op de betekenis van Israël. Deze moet gezien worden overeenkomstig het visioen van de profeten: de verlossing van alle mensen. Het is de godsdienstige plicht van de Jood deel te nemen aan het proces van voortgaande verlossing, erop toe te zien dat gerechtigheid het wint van macht, dat besef van God in het menselijk inzicht doordringt. De weg van Israël is een weg die stijgt naar de top van de berg.

Mijn mening

Het boek ademt de sfeer uit van de Joods (nationalistische) orthodoxe religieuze visie op het land Israël. Dat komt vooral naar voren in het tweede hoofdstuk waarbij ingegaan wordt op de overeenkomst met het land. Wanneer de Joden afstand zouden doen van het land Israël wordt in feite de Bijbel verworpen. Zelfs de anti-Zionistische bewegingen als Neturei Karta en de Satmar blijven Israël zien als de plek voor de Joden. Deze laatsten zijn echter van mening dat de Joden daar pas weer recht op hebben als de Messias komt. Heschel deelt deze mening niet. De liefde voor het land kwam altijd in de gebeden voor, ook toen veel Joden in de Diaspora woonden. De liefde komt voort uit een verplichting. Er is een verbond, een overeenkomst van het volk met het land. De belofte kon niet worden verzaakt. Toen de Joden in de Diaspora leefden, werd de belofte een gebed; het gebed een droom; de droom een hartstocht, een plicht, een toewijding. Drieduizend jaren van trouw kunnen niet uitgewist worden. Het prijsgeven van het land zou neerkomen op het verwerpen van de Bijbel.

De herbouw van Zion begon op de dag van zijn verwoesting. De Joden hebben altijd 'neen' gezegd tegen de veroveraars van Palestina. Nooit nam het Joodse volk afstand van zijn recht op Israël. In de lange tussentijd tussen de verwoesting door de Romeinen in het jaar 70 en de geboorte van de moderne staat Israël in 1948, werd Palestina nooit een nationaal tehuis voor enig ander volk. Er is nimmer een onafhankelijke staat geweest. Het werd in dertien eeuwen niet minder dan veertien keer veroverd en altijd als bezet gebied behandeld om van buiten af bestuurd te worden. Elke verovering liet soldaten, slaven en hun nakomelingen na, die geen gemeenschappelijke etnische of culturele achtergrond hadden, en die gedurende de Arabische onderwerping gedwongen werden het islamitische geloof te omhelzen of omgebracht te worden. In alle gevallen werd troosteloosheid nagelaten. In de negentiende eeuw bestond Palestina uit een mengelmoes van volkeren. Geen enkel van hen beschouwde Palestina als haar eigen landen m.u.v. de Joden. Israël is de bakermat van het Jodendom, niet van de islam. De grote Arabische bijdragen kwamen uit Mekka, Cairo, Damascus, Bagdad, niet uit Jeruzalem.

Ook gaat Heschel in dit hoofdstuk in om de Joodse bewoning van Palestina gedurende de Diaspora. Altijd zijn er wel groepen Joden gebleven in het land, vooral in Galilea en Jeruzalem. Boze tongen die dus beweren dat er tweeduizend jaar lang geen Joden in Palestina woonden hebben het dus mis. Bovendien was de terugkeer naar Zion niet iets dat pas in de negentiende eeuw plaatsvond. Vele malen keerden kleine groepen Joden (vaak religieuzen) terug naar Israël. Zij waren de voorlopers van het politieke Zionisme uit de negentiende eeuw.

Heschel heeft een pracht boek geschreven waarin hij op heldere manier uitlegt wat Israël eigenlijk betekent voor de Joden en de rest van de wereld. De wereld zou veel meer de Bijbel als leidraad moeten gebruiken om het conflict tussen Joden en Palestijnen op te lossen. De Bijbel geeft de rechtvaardige oplossing: het land Israël is van de Joden. En wie Israël zegent zal gezegend worden en wie Israël vervloekt zal vervloekt worden.

Heschel geeft ook nog een heel duidelijk uitleg over de zinnebeeldige verklaring van de Bijbel door christenen. Zij hebben de neiging de betekenis van de Bijbel te vergeestelijken en zijn duidelijk historische bedoeling zoveel mogelijk weg te werken. Zij ontberen zo inzicht of invoelingsvermogen in wat het Heilige land voor het Joodse volk betekent. Dit komt vooral sterk naar voren in de Brief aan de Hebreeën. Op deze wijze wordt niet meer gekeken naar de letterlijke betekenis, maar naar de geestelijke zin. Christenen zien de Joodse c.q. Hebreeuwse Bijbel als de voorafschaduwing van de gebeurtenissen in het Nieuwe Testament. Zo probeert men overal in de Hebreeuwse Bijbel aanduidingen te vinden van het leven van Jezus. De zinnebeeldige methode van exegese is een onwetenschappelijke en willekeurige methode en verlaagt de Bijbel tot duistere raadsels. Christenen hebben zo weinig weet van de werkelijke historische betekenis van Israël. Dit verklaart ook waarom het christelijke westen steeds meer anti-Israël wordt. Het christendom begrijpt te weinig van de Hebreeuwse Bijbel en daarmee de unieke positie van Israël.

Voor iedereen die de geschiedenis van Israël wil begrijpen is dit boek van Heschel een must.
© 2009 - 2022 Jehoeda, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming is vermenigvuldiging verboden. Per 2021 gaat InfoNu verder als archief, artikelen worden nog maar beperkt geactualiseerd.
Gerelateerde artikelen
Joodse visie Israël  Heschel 1: Jeruzalem bevrijd in 1967Joodse visie Israël Heschel 1: Jeruzalem bevrijd in 1967In 1967-1969 schreef de Joodse filosoof Abraham Joshua Heschel het boek 'Israel, an echo of eternity'. In 1995 kwam de N…
Boekrecensie: De aarde is des Heren  A.J. HeschelrecensieBoekrecensie: De aarde is des Heren A.J. HeschelDe aarde is des Heren (1991) is een boek van de Joodse filosoof Abraham Joshua Heschel. Het boek gaat over de kleine Joo…
Boekrecensie: God zoekt de mens  A.J. HeschelrecensieBoekrecensie: God zoekt de mens A.J. HeschelGod zoekt de mens is een boek van Abraham Joshua Heschel -een van oorsprong Chassidische Jood en traditioneel rabbijn di…
Joodse filosofie  Heschel: de Bijbel en de mensenJoodse filosofie Heschel: de Bijbel en de mensenDe Joodse filosofie van Heschel betoogt dat de Bijbel geen abstract idee is maar een altijd aanwezige werkelijkheid die…

Geneesheer der ArmenrecensieGeneesheer der ArmenOude kruidenboeken blijven tot mijn verbeelding spreken. Wat ik boeiend vind is niet alleen wat, maar ook hoe het geschr…
recensieBoekrecensie - Ik stond laatst voor een poppenkraam, MosterdIn dit boek vertelt een moeder over haar dochter Maria die in handen valt van een loverboy. Haar dochter zit net op de m…
Bronnen en referenties
Jehoeda (1.536 artikelen)
Laatste update: 26-06-2022
Rubriek: Hobby en Overige
Subrubriek: Boeken
Bronnen en referenties: 1
Per 2021 gaat InfoNu verder als archief. Het grote aanbod van artikelen blijft beschikbaar maar er worden geen nieuwe artikelen meer gepubliceerd en nog maar beperkt geactualiseerd, daardoor kunnen artikelen op bepaalde punten verouderd zijn. Reacties plaatsen bij artikelen is niet meer mogelijk.
Artikelen met het label 'Recensies' bevatten naast objectieve informatie ook subjectieve informatie in de vorm van een beoordeling.