InfoNu.nl > Hobby en Overige > Boeken > Boekrecensie: Joden-haat en Zions-haat - Herman M. van Praag
recensie

Boekrecensie: Joden-haat en Zions-haat - Herman M. van Praag

Boekrecensie: Joden-haat en Zions-haat - Herman M. van Praag In april 2009 is het boek Joden-haat en Zions-haat, in vijf bedrijven van professor Herman M. van Praag verschenen. Het handelt over Jodenhaat die in de loop der tijd steeds verandert: eerst theologisch en later genetisch. Tegenwoordig kennen we Jodenhaat in de vorm van Zions-haat. Hiermee wordt bedoeld het ongefundeerd kritiek leven op de Joodse Staat met als doel de ontkenning van de legitimiteit van die staat. Wanneer dit niet beteugeld wordt kan het tot massa-vernietiging leiden.

Gegevens

  • titel: Joden-haat en Zions-haat, in vijf bedrijven
  • auteur: professor dr. Herman M. van Praag
  • uitgeverij: Aspekt
  • jaar: 2009
  • ISBN: 9789059117952

Over de auteur

Emeritus hoogleraar Herman M. van Praag werkte aan de universiteiten van Groningen, Utrecht en Maastricht en aan het Albert Einstein College of Medicine in New York. Momenteel is hij als wetenschappelijk adviseur verbonden aan de afdeling psychiatrie en neuropsychologie van de Universiteit Maastricht.

Inhoud van het boek Joden-haat en Zions-haat, in vijf bedrijven

Waar komt Jodenhaat vandaan?

Jodenhaat is een abnormale haat. Er bestaat geen rationeel motief voor Jodenhaat. Jodenhaat is ook een machtig vernietigingswapen.

Jodenhaat dateert al vanuit de klassieke oudheid toen grote groepen Joden zich buiten Juda gingen vestigen. De identiteit die ze aannamen was Joods, naar het Joodse geloof. Zij waren met hun geloof in Eén God een buitenbeentje en konden op weinig sympathie rekenen. Tevens was het Jodendom een moraalgodsdienst, die veel weerstand opleverde. Bovendien leefden de Joden geïsoleerd. Op grond van die redenen werden Joden als prototypische buitenstaanders gezien die weigerden te assimileren. En buitenstaanders wekken al snel haat op.

Joden erkennen christendom niet

Met de komst van het christendom werd het voor Joden eigenlijk alleen maar erger. Joden weigerden te geloven in de Drie-eenheid (God-Jezus-Heilige Geest). In Jezus zagen de Joden niet de lang verwachte Messias die hen zou bevrijden volgens de profetieën. Ook konden de Joden niet accepteren dat Jezus voor de zonde van de mensen was gestorven. In het Jodendom geldt dat ieder mens zelf verantwoordelijk is voor zijn zonden. Paulus was in hun ogen godslasterlijk omdat hij stelde dat de Tora niet meer nageleefd moest worden. Het Jodendom stelt juist dat de daad belangrijker is dan het geloof. Een Jood kan dan ook nooit in Jezus geloven om tot de Vader te komen.

Christenen vervloeken Joden

Christenen gingen Joden steeds meer haten omdat ze Gods zoon hebben afgewezen en zelfs vermoord zouden hebben. God zou volgens de christenen het verbond met de Joden hebben ontbonden. Nu zouden de christenen een speciale relatie met God hebben. De Joodse Bijbel zou zijn vervangen door het Nieuwe Testament. De mens die zondigt kan genade vinden door in Jezus te geloven. Joden waren sowieso verloren omdat ze de valse leer aanhingen. Zij waren de incarnatie van de duivel. De Jood zou de niet-Joodse wereld corrumperen door ziekten te verspreiden en christenkinderen te vermoorden om met hun bloed matses te bereiden.

Joden in de geldhandel

Omdat Joden uitgesloten waren de meeste beroepen, kwamen veel Joden in de geldhandel terecht. Christenen mochten aanvankelijk geen geld uitlenen tegen rente. Later namen de christenen het beroep van bankier over en kreeg het beroep aanzien. De Jood werd als parasiet gezien.

Joden voerden democratische vormen van zelfbestuur in

Een andere reden voor argwaan was dat Joden democratische vormen van zelfbestuur invoerden, gebaseerd op de Talmoedische traditie van discussiëren. Die viel niet goed bij de plaatselijke heersers.

Joden zagen zichzelf als volk

Omdat de Joden zichzelf als volk beschouwden, hielden zij zich vast aan hun godsdienst, cultuur en tradities. Tegelijkertijd toonden zij zich loyaal tegenover de overheid van het land waar ze woonden. Zo ontstond nog meer argwaan.

De Verlichting scherpte de haat tegen Joden aan
Men zou denken dat met de Verlichting gezond verstand kwam en de ideeën van de kerk en het christelijke geloof ter discussie werden gesteld. Dit gebeurde ook wel, maar het leidde er niet toe dat Jodenvervolging afnam. De haat nam zelfs toe. Joden waren erfelijk belast met hun verderfelijke eigenschappen, volgens de Verlichters. Joden waren inferieur aan het superieure Arische ras. Joden werden beschuldigd werelddominantie na te streven. Dit kwam naar voren het het geschrift 'De protocollen van de wijzen van Zion'. Later sprak men over de 'Joodse lobby' die de media, de beurs, het filmwezen en de internationale politiek beheersen. De Joden waren een mooi zondebok in de negentiende eeuw toen er veel sociale beroering was. Dit eindigde in de grootste misdaad aller tijden: de Sjoa (Holocaust) met 6 miljoen doden.

Oprichting Staat Israël

Ook na de Holocaust bleef Jodenhaat bestaan. Eerst was men trots op de nieuwe Joodse Staat Israël. Maar al snel bleek die liefde te bekoelen. Israël werd beschuldigd van kolonialisme, racisme, expansionisme, mensenrechtenschendingen, nazisme, etc. Dit alles werd aangezet door de Arabische landen en de Palestijnen. Zij deden er alles aan om de vorming van een Joodse Staat tegen te gaan. Arabieren konden Joden alleen maar accepteren als tweederangsburgers. Daarnaast kwam het Palestijns nationalisme pas opzetten toen Arafat aan de macht kwam. Zijn doel was de vernietiging van de Joodse staat. Tot slot kon de islam Israël niet dulden. De wereld moet geleid worden door de wetten van de islam. Israël moest op vreedzame (bijvoorbeeld demografische) weg en via geweld geëlimineerd worden. De Arabieren wonnen de strijd niet met militaire middelen. Maar ze waren wel succesvol op psychologisch gebied. Eén van pogingen om Israël in diskrediet te brengen is de status van de Westbank. Dit werd gezien als bezet gebied waar Joden niet thuishoren.

De feiten over de Westbank

Bij de Balfour Verklaring van 1917 kregen de Joden een eigen nationaal Tehuis toegewezen in de gebieden Israël, West Bank en Jordanië. Dit werd in 1922 door de Volkenbond bekrachtigd. In 1923 gaven de Engelsen Trans-Jordanië aan de Arabieren. Dit ging dus in tegen de beslissing van de Volkenbond. In Trans-Jordanië mochten de Joden zich niet vestigen. Van het oorspronkelijke Mandaatgebied bleef slechts eenderde over waar Joden zich mochten vestigen. De VN besloot dit gebied echter te verdelen in een Palestijns en Joods gebied. De Joden gingen hier schoorvoetend mee akkoord, de Palestijnen en de Arabieren konden ook dit niet accepteren. Toen Israël in 1948 zich onafhankelijk verklaarde werd het door vijf Arabische landen aangevallen. Israël won die oorlog. Maar de Westbank en Oost-Jeruzalem kwamen in handen van Jordanië en de Gaza-strook in handen van Egypte. Alle sporen van Joodse aanwezigheid werden in die gebieden vernietigd.

Na dreiging van Egypte Syrië (en later Jordanië) heroverde Israël in 1967 de Westbank, Oost-Jeruzalem en Gaza. Hiermee kreeg het dus weer de gebieden in handen die eerder door de Volkenbond waren aangewezen voor een Joods Nationaal Tehuis. Israël heeft de Westbank dus niet illegaal in handen. Toch meent Van Praag dat het nederzettingenbeleid van Israël niet verstandig is omdat het het oplossen van het probleem uiterst bemoeilijkt.

Arabische haat tegen Israël en Jodenhaat

In de Arabische wereld gaan haat tegen Israël en Jodenhaat moeiteloos in elkaar over. Van Praag noemt de haat tegen Israël geen Israëlhaat, maar Zions haat. Zion is de hoop van de Joden op verlossing waarin ze al eeuwen verkeren. De kritiek die mensen op Israël hebben is vaak niet op feiten gebaseerd. Het wordt uit de context gehaald en er klinkt vaak haat doorheen. Niet zo overvloedig als in de Arabische wereld, maar wel herkenbaar.

Israël is noch kolonialistisch, noch expansionistisch, noch racistisch, noch terroristisch

Israëls voornaamste wandaad is haar hardnekkig vasthouden aan haar bestaansrecht. Het strijdt tegen terreur en moet het doen met weinig steun uit het Westen. Israël is bereid tot concessies, maar het cijfert zichzelf niet weg.

Niet Israël wordt gehaat, maar de Jodenstaat wordt gehaat

De staat Israël is de hedendaagse incarnatie van Zion. Afkeer van Zion leidt onherroepelijk tot afschuw van de Joden (Zionisten) die Zion weer tot een levende realiteit maken.

Jodenhaat culmineerde uiteindelijk in volkenmoord, uitgevoerd door Duitsland die als toppunt van Europese cultuur en beschaving gold. Andere staten uit dit cultuurgebied werkten mee, zagen toe of wendden het hoofd af. Het effect van Zions haat kan, als het de vrije teugel krijgt, dienovereenkomstig zijn.

Mening van Etsel

Dit boek is een must

Dit boek is een must voor iedereen die zich bezighoudt met Israël, zowel de voorstanders als de tegenstanders en critici van de Joodse Staat. Voor de voorstanders van Israël is dit boek van belang om te zien hoe gekwiekst de Jodenhaters te werk gaan en dat de kritiek tegen Israël allang niet meer een onschuldig vermanend vingertje is; voor de tegenstanders en critici van Israël is dit boek van belang om in te zien op wat voor vreselijke weg ze aan het wandelen zijn die opnieuw in een Holocaust kan eindigen.

Op kundige wijze Jodenhaat en Zions-haat uitgelegd

Professor Van Praag is een bekend psychiater in Nederland en weet op kundige wijze weer te geven hoe haat in het algemeen en Jodenhaat (Van Praag spreekt liever terecht over Jodenhaat dan antisemitisme) in het bijzonder ontstaat en wat de gevolgen ervan zijn. Hij besteedt daar een aantal hoofdstukken aan alvorens over te gaan op Zions haat dat in het verlengde ligt van Jodenhaat.

rechts georiënteerde Joden

Nog niet zolang geleden spraken vooral rechts georiënteerde Joden van Jodenhaat c.q. antisemitisme als het ging om kritiek die Israël te verduren kreeg. De bekende columnist van het NIW, Gerrit Philip Mok, sprak daar al vaak over in zijn columns. Lang niet iedere Jood was daar over te spreken en vonden Mok veel te veel overdrijven. Kritiek op Israël had volgens hen niets met antisemitisme c.q. Jodenhaat te maken. Persoonlijk vond ik dat Mok wel gelijk had. Ik heb de meeste kritiek op Israël altijd als Jodenhaat beschouwd. Het was dezelfde haat die al eeuwenlang aan de gang was, maar had nu een nieuw gezicht gekregen. Israël werd het mikpunt van de Jodenhaters. In de Arabische wereld circuleerde al jaren anti-Joodse propaganda en in het westen werd daar nauwelijks aanstoot van genomen. Met de komst van Hezbollah en Hamas werd de Jodenhaat als maar zichtbaarder. Toch bleef het westen zwijgen. Critici van Israël zagen in Hezbollah en Hamas nauwelijks racistische organisaties. Eigenlijk vonden ze de opkomst van deze groeperingen wel te begrijpen en het was de schuld van Israël. Dus in plaats van kritiek te leveren op Hezbollah en Hamas en hun onverdroten Jodenhaat, kreeg Israël er nog eens extra van langs.

Christenen voor Israël - uiteindelijk zullen de Joden toch voor Jezus kiezen

Een opvallend stukje besteedt professor Van Praag aan Christenen voor Israël, de christelijke organisatie die Israël bijna onvoorwaardelijk steunt. Hij merkt terecht op dat ook deze christenen de Joden niet als gelijkwaardig beschouwen (hoewel veel buitenstaanders dat denken). Bekende voormannen van Christenen voor Israël, zoals dominee Abma, dominee van Barneveld en Bert Koning hopen nog altijd dat de Joden Jezus zullen accepteren. Er is geen heil buiten het geloof in Jezus Christus. Ze pleiten weliswaar niet voor zending, maar ze denken dat God met zijn alles vervullende liefde de Joden uiteindelijk binnenhaalt.

Uiteraard kan een Jood dit niet accepteren. Hij moet zich houden aan de Tora, het eeuwige verbond met God. Het is een principiële afstand tussen Jood en christen. Hoewel Van Praag dat niet schrijft, denk ik persoonlijk dat de liefde van Christenen voor Israël voor het Joodse Volk op den duur op een grote frustratie zal uitlopen voor veel van de christenen. Ook zij zullen zich langzaam tegen de Joden gaan keren, zo vrees ik. Uiteindelijk had Maarten Luther aanvankelijk ook veel sympathie voor de Joden, maar dat sloeg later in haat om.

Linkse critici

Al met al vind ik het boek van Van Praag zeer goed. Ik heb al wat kritische recensies over zijn boek gelezen waarin Van Praag er van langs krijgt. Maar ja, linkse critici van Israël zullen natuurlijk altijd ontkennen dat ze Joden haten (dat is iets wat alleen hoort bij extreem rechts, denken de linkse intellectuelen). Dus die kritiek was te verwachten.

Lees verder

© 2009 - 2019 Etsel, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Boekrecensie: Van jodenhaat naar zelfmoordterrorisme -JansenrecensieBoekrecensie: Van jodenhaat naar zelfmoordterrorisme -Jansen'Van jodenhaat naar zelfmoordterrorisme' is een zeer omvangrijk boek (meer dan 1000 pagina's) van professor Hans Jansen,…
Oorsprong van modern islamitische JodenhaatOorsprong van modern islamitische JodenhaatDe onbeschrijflijke haat van Iran, Hamas, Islamitische Jihad en Hezbollah tegen Joden en Israël kent zijn oorsprong in h…
Palestijnen/Arabieren & Britten medeschuldig aan Holocaustmijn kijk opPalestijnen/Arabieren & Britten medeschuldig aan HolocaustVeel mensen beweren dat de Palestijnen de prijs moesten betalen van de Holocaust. Zou er in Europa geen Joden zijn vervo…
Israëlisch-Arabisch conflict 3: Vrede voor vredeIsraëlisch-Arabisch conflict 3: Vrede voor vredeHet voorstel om land te ruilen voor vrede is ongehoord in de annalen van de geschiedenis. Wanneer heeft een natie gebied…
Kritiek op Israël is vaak antisemitisch cq. anti-Joodsmijn kijk opKritiek op Israël is vaak antisemitisch cq. anti-JoodsVeel critici van Israël zeggen dat hun kritiek niets te maken heeft met antisemitisme. Ze beweren niets tegen Joden te h…
Bronnen en referenties

Reageer op het artikel "Boekrecensie: Joden-haat en Zions-haat - Herman M. van Praag"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Infoteur: Etsel
Laatste update: 03-07-2018
Rubriek: Hobby en Overige
Subrubriek: Boeken
Special: Jodenhaat
Bronnen en referenties: 1
Recensies…
Deze rubriek bevat artikelen welke naast objectieve informatie ook subjectieve informatie in vorm van een recensie bevat.
Schrijf mee!