Spelbespreking: Champions - Monster Island

'Monster Island' is een supplement voor het rollenspel 'Champions', dat de regels van het 'Hero System Fifth Edition' gebruikt.

Hero System Fifth Edition: Champions - Monster Island

Tabletop Role-Playing Game Supplement
Steven S. Long

• Uitgeverij: Hero Games
• Softcover
• 2008
• 136 Blz.
• ISBN: 978-1-58366-114-7

Het verhaal tot nog toe

We schrijven 1965. Het contact tussen mensen en buitenaards leven was vooralsnog beperkt gebleven tot het stoppen van een invasie door de Sirians in 1938 en het verschijnen van enkele buitenaardse wezens met superkrachten. In mei 1965 werden we echter bezocht door de insectachtige Qularr. Zij kozen een klein eiland dat zich enkele honderden kilometers van de Japanse kust bevond uit als geheime uitvalsbasis voor de verovering van de aarde. De technieken die ze gebruikten om het eiland geschikt te maken voor bewoning zorgden voor massieve vloedgolven en aardbevingen, maar het was niet tot ze de genetisch gemanipuleerde monsters die ze op verschillende werelden hadden gevangen of zelfs vanuit enkele cellen hadden gebroed dat de mensheid zich bewust werd van de dreiging. Japan was het eerste land dat werd aangevallen. De dinosaurusachtige robot Mega-Terak viel Tokio aan, terwijl de monsterachtige Cazulon naar Kobe werd gestuurd, maar al snel bleek dat overal ter wereld ook andere grote steden werden uitgekozen als doelwit.

Toch was de aarde voorbereid. Enkele maanden voor de invasie van de Qularr had de krankzinnige wetenschapper Dr. Miles Dekkar zijn eigen biologische constructen immers gebruikt in een poging om de verschillende naties op hun knieën te krijgen en daardoor waren er overal superhelden te vinden die al ervaring hadden met het bevechten van vreemde monsters. Ondanks het aanvankelijke succes van de Qularr wisten zij uiteindelijk de totale vernietiging van de steden te voorkomen. Veel monsters werden gedood, maar andere konden ontkomen of verloren enkel het bewustzijn. Een uniek geval was dat van de held MicroMan, die tot zijn eigen verbazing ontdekte dat zijn Krimpstraal ook werkte op Cazulon en het monster verkleinde tot het nog maar 20 centimeter groot was. Tegenwoordig kan Cazulon overigens teruggevonden worden in de Millennium City Zoo, waar het de bezoekers entertaint door kleine modelgebouwen te vertrappelen.

Nu de monsters waren vernietigd of teruggedrongen, begonnen de Qularr meer conventionele tactieken aan te wenden. Ze waren echter met te weinig om het hoofd te kunnen bieden aan de aardbewoners en vertrokken weer in het midden van juni. Daarbij lieten ze de overlevende monsters en heel wat wapens en technologie achter.

Al snel werd het eiland bezet door Japan, dat ook het grootste deel van de buitenaardse technologie voor zich wilde houden, ondanks het protest van vooral Peking en Moskou. Dankzij de inspanningen van U Thant, de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, werd een openlijke oorlog voorkomen door de lidstaten van de VN het Qularr Technology and Resources Treaty te laten tekenen. Dat verdrag stipuleerde dat wat nu het ‘Monster Island’ werd genoemd onder de supervisie zou komen van de Verenigde Naties, terwijl vooral Japan en – in mindere mate – de Verenigde Staten, geholpen door UNTIL, zouden instaan voor de dagelijkse patrouilles. Alle gevangengenomen monsters en buitenaardse voorwerpen moesten naar het eiland gebracht worden, zodat ze in optimale omstandigheden konden bestudeerd worden. Daarenboven zouden alle wetenschappelijke bevindingen via de Verenigde Naties worden gedeeld met de wereld.

Net voor de eerste monsters aankwamen, wist het zopas opgerichte Bureau 17, geassisteerd door Amerikaanse en Russische wetenschappers, de eerste technologische doorbraken aan te kondigen. Die zorgden ervoor dat men twee krachtvelden kon oprichten: eentje rond Monster Island zelf en een dichter veld rond de basis van Bureau 17 op het eiland. Het zou meteen ook de laatste grote doorbraak zijn, want gedurende de volgende 40 jaar slaagden zelfs de beste topgeleerden er niet in meer te weten te komen over de buitenaardse technologie.

Alles ging goed tot 1968, toen Mega-Terak om onverklaarbare redenen woest werd en erin slaagde door het krachtveld van de Bureau 17-basis te breken. Nadat het heel wat schade had toegebracht aan de gebouwen, wist hij ook het eiland zelf te verlaten, waarna de gigantische robot via Yokohama ook Tokio bereikte. Enkel de verzamelde krachten van een aantal Japanse superhelden, waaronder de in een geavanceerde wapenrusting gehulde Subarashii Gunkan en de groep die later zou uitgroeien tot Rapid Response Force Sakura, en het leger konden Mega-Terak stoppen en het bewusteloze monster in ketens terugvoeren naar Monster Island. De daaropvolgende extra veiligheidsmaatregelen die werden genomen maakten een ontsnapping nog moeilijker… maar – zoals tien jaar later zou blijken – niet onmogelijk.

De intense kou van 1978 agiteerde de vuurspuwende aap Qwyjibo zo erg dat hij begon ruzie te zoeken met de andere monsters en uiteindelijk – dankzij een door de lage temperaturen defecte generator – het krachveld wist te doorbreken. Pas in Tokio kon ook hij gestopt worden en tot op de dag van vandaag is er in de beroemde nachtclub 24 Pop een limousine te vinden die vastzit in een van de muren.

Drie jaar later besloot de criminele organisatie VIPER om zelf in het grootste geheim een Nest op te richten op Monster Island, in de hoop dat het bestuderen van de unieke fauna ertoe zou leiden dat ze zelf dergelijke wezens kunnen creëren. Aanvankelijk waren de VIPER-agenten erg voorzichtig, maar al snel ontdekten ze dat het krachtveld ook alle satellietsurveillance verstoorde en begonnen ze hun activiteiten uit te breiden.

In 1985 zorgde een mislukte poging van VIPER om Mega-Terak via een elektronisch apparaat te controleren ervoor dat het monster opnieuw een woedeaanval kreeg. Deze keer zette het echter koers naar Osaka, waar het schepen, kranen, hele pieren en loodsen vernietigde voor de Japanse held Hiru (‘Bloedzuiger’) het wist te stoppen door alle interne energie op te zuigen. Voor een poosje werd Hiru daardoor de bekendste en populairste held van het land.

De jaren negentig waren voor Bureau 17 erg rustig, maar zonder dat ze het wisten verschenen er twee nieuwe groeperingen op Monster Island. De eerste was het Huis Hyrg, een van de families van de Lemurians, die geloofden dat het eiland wel eens een paleis van de legendarische Andrith the Golden kon herbergen. Hun zoektocht werd na vele jaren beloond, eerst met de ontdekking van vele Lemurian artefacten, vervolgens met de ontdekking van het paleis zelf. Nu geloven de Lemurians dat ze fragmenten hebben gevonden van de plannen voor het dodelijkste wapen dat hun volk ooit heeft ontworpen: de Mandragalore.

Ook de Slug heeft een aanwezigheid van tientallen Elder Worms naar het eiland gestuurd. Blijkt immers dat Monster Island verschillende relikwieën van dat ras herbergt. Tijdens hun verblijf zijn deze wezens er bovendien in geslaagd om een aantal mensen van een uitkijkpost van Bureau 17 om te vormen tot andere Elder Worms…

VIPER en Slug kregen navolging, in 2000 door het corrupte kapitalistische kartel ARGENT en vijf later door dokter Moreau, een wetenschapper die 20 jaar lang voor VIPER had gewerkt, maar wiens perverse experimenten zelfs die organisatie had geschokt. Moreau kon duidelijk niet meer werken binnen een team, maar wist VIPER ervan te overtuigen om als onafhankelijke agent onder contract bij die criminele groepering bezig te blijven en de vruchten van zijn research te delen. Daarop stuurde VIPER de dokter naar een ideale locatie: Monster Island.

Tussendoor had het eiland voor het eerst ook een nieuwe monsterlijke bewoner gekregen: de reusachtige Teleiosaurus, die op verzoek van de Canadese regering via UNTIL was overgebracht. Niet lang na zijn aankomst bleek dat het wezen hermafrodiet is en zijn eigen eieren legt, wat heeft geleid tot de geboorde van veel kleinere versies van zichzelf. ARGENT zag al snel in dat het geld kon slaan uit die situatie en zorgt nu voor illegale jachtpartijen op de kleine en eerder kwetsbare ‘teleiosaurs’.

Nog recenter, in 2007, ontdekte Bureau 17 dat de Qular zijn teruggekeerd. UNTIL vermoedt dat de buitenaardse wezens een nieuwe invasie aan het voorbereiden zijn. Ze zijn er in ieder geval al in geslaagd om de controle over Mega-Terak over te nemen en dat monster wordt nu gebruikt om de kust te bewaken tegen binnendringers. UNTIL concentreert zich nu meer dan ooit op Monster Island en vanzelfsprekend worden goedbedoelende superhelden met open armen verwelkomd…

Het boek

Monster Island is – net als Book of the Destroyer – het eerste directe resultaat van de samenwerking tussen Hero Games en Cryptic Studios. De jongens van Hero Games hebben een poos geleden immers de licentie op Champions verkocht aan die softwareontwikkelaar, die binnenkort Champions Online lanceert. Zelf konden we op Gen Con al een eerste versie van die MMORPG uittesten en we konden enkel concluderen dat Champions Online een nieuwe ervaring biedt, aangezien we nu eindelijk een MMORPG met massale aantrekkingskracht zullen krijgen met ‘real-time’ gevechten die meer aanvoelen als klassieke ‘beat ‘em ups’. Een van de voordelen voor Hero Games is dat er extra inkomsten worden gegenereerd uit de licentie, een ander is dat Cryptic Studios illustraties biedt die ook voor het ‘tabletop role-playing game’ kunnen gebruikt worden. Minder bekend is het feit dat de softwarejongens nu geregeld projecten voorstellen die ze willen verwerken in Champions Online. Het is dan aan het vaste schrijverskorps van Hero Games, met de onvermoeibare Steven S. Long voorop, om boeken af te leveren die vol ideeën staan waaruit Cryptic Studios kan putten.

We gaan eerlijk zijn: aanvankelijk leek Monster Island ons een slecht idee, een zwakke poging om de oude ideeën uit The Island of Dr. Moreau te ontginnen. Er is zelfs een dokter Moreau in het boek aanwezig, wat natuurlijk betekent dat de makers geen enkele poging doen om hun inspiratiebron te verhullen. Eenmaal we de tijdlijn begonnen door te nemen, waren we echter aangenaam verrast. Auteur Long is erin geslaagd op slechts zes pagina’s heel wat interessante invalshoeken te verzamelen. Die zijn niet altijd bijster origineel, maar enkele details – zoals de Krimpstraal van MicroMan, de heldenstatus van Hiru of het bestaan van Lemurian en Elder Worm relikwieën – zorgen ervoor dat iets wat aanvankelijk net iets te bekend lijkt toch mooi wordt ingekleurd.

Na het voorwoord, de geschiedenis en een pagina over de geografie en het klimaat van Monster Island, krijgen we al de statistieken van de eerste monsters. Er wordt begonnen met dinosaurusachtige wezens, maar het volgende hoofdstuk – dat over Bureau 17 – is oneindig veel interessanter. Champions is altijd goed geweest in het presenteren van nieuwe organisaties en hoewel Bureau 17 zeker niet zo uitgebreid is uitgewerkt als UNTIL, VIPER of PRIMUS, heeft het dankzij Rapid Response Force Sakura en de eigen droids toch een eigen gezicht. De volgende gedeeltes zijn geografisch bepaald en handelen elk over een specifieke bedreiging die daar huist: Wayfarer Coast gaat dieper in op de buitenaardse Qularr, VIPER is te vinden op Slither Beach, Well’s Pass is het domein van de immorele Dr. Moreau en zijn ‘manimals’, de beestmensen die zijn greep ontglippen vluchten doorgaans naar de Feral Tangle, het wildernisreservaat biedt een vruchtbare grond voor illegale jagers en ook de Elder Worms en de Lemurians zijn in specifieke gebieden te vinden. Het is allemaal ongetwijfeld een weerslag van het feit dat Monster Island is bedoeld als locatie in Champions Online, wat betekent dat er hier en daar te weinig interactie is tussen de verschillende wezens en groeperingen die van het eiland hun thuis maken. Graag hadden we ook iets meer achtergrondinformatie gezien. Het feit dat er meer dan voldoende avontuurideeën worden gepresenteerd zorgt er echter voor dat het ontbreken van meer details gemakkelijk wordt vergeven.

De lay-out is zoals steeds het geval is bij supplementen voor het Hero System Fifth Edition erg overzichtelijk, maar tot de basisboeken van de volgende editie verschijnen blijft alles behalve de cover in zwart-wit. Die cover oogt overigens knap: mooi gestileerd en met een stijlvol zwart kadertje, niet meer met het nochtans ook mooie logo van Hero System Fifth Edition of Champions. Met dank aan illustrator Brett Barkley. Binnenin vallen vooral de soms te simpele tekeningen van Brian Braim wat tegen, al is de man er wel in geslaagd een goed beeld af te leveren van een monster dat naar Bureau 17 wordt gevlogen. Verrassend genoeg stellen ook de tekeningen van Cryptic Studios te vaak teleur. De robots en de Qularr zien er fantastisch uit, maar sommige personages en de landschappen zijn te duidelijk op een computer getekend. Het ontbreken van kleur maakt het allemaal nog net iets erger. Verder staan teveel mens(achtige wezens) in poses die zo uit een game lijken te komen. Jammer, maar waarschijnlijk zullen we hieraan moeten gewend worden.

***1/2