Spelbespreking: Phoenix Wright - Ace Attorney

Phoenix Wright: Ace Attorney - Trials and Tribulations is een verslavend 'point & click adventure' annex moordmysterie in animestijl voor de Nintendo DS waarin de speler in de huid kruipt van de jonge advocaat Phoenix Wright.

Capcom

• Platform: Nintendo DS
• Uitgeverij: Nintendo
• Point & click adventure/2008

Achtergrond

Phoenix Wright: Ace Attorney – Trials and Tribulations begint met een anekdote van de jonge advocaat Phoenix Wright. De man vertelt ons hoe hij vijf jaar geleden, toen hij nog rechtsstudent was, zelf de hoofdverdachte was in een moordzaak. Advocaat van de verdediging was groentje Mia Fey, die later de mentor van Wright zou worden, maar ondertussen onder mysterieuze omstandigheden is gestorven. Zij moest aantonen dat Phoenix niets te maken had met de dood van ene Doug, een student in de farmacologische wetenschappen wiens lijk na een verhit gesprek met de beschuldigde net buiten zijn faculteit werd teruggevonden…

Hoewel het personage Phoenix Wright bij ons nog niet zo bekend is, hebben Japanse gamers deze advocaat middels drie op boeken gebaseerde ‘adventures’ op de Game Boy Advance al lang in de armen gesloten. Phoenix Wright: Ace Attorney –Trials and Tribulations is trouwens een lichtjes veramerikaniseerde versie van Gyakuten Saiban, dat werd herschreven voor de DS en ook nieuwe inhoud kreeg, zodat alles ondanks de Japanse animestijl waarin alles wordt weergegeven toch niet zo oosters zal lijken dat sommige gamers er op afknappen wegens onbegrijpelijk.

De game

De game bestaat uit vijf hoofdstukken. Het eerste daarvan vindt enkel plaats in de rechtszaal en laat de speler in de huid kruipen van Mia Fey, die in de latere verhalen al dood is. De man die aanvankelijk beklaagd wordt, Phoenix Wright, neemt in die delen van dit adventure de rol van Mia over. Wanneer we hem eerst leren kennen, is Phoenix echter nog een bijzonder naïeve student die hopeloos verliefd is op een razend knap, maar onbetrouwbaar meisje. Door een verkoudheid heeft hij voortdurend een doekje voor zijn mond, terwijl Mia zelf nog wordt bijgestaan door haar eigen – oudere – mentor en soms nog onwetend uit de hoek komt. Zelfs de simpelste dingen moeten haar nog uitgelegd worden.

Vanaf het tweede hoofdstuk moet je als speler echter ook de plaatsen delict onderzoeken en getuigen ondervragen vooraleer de rechtszaak zelf begint. Daardoor lijkt de opzet wel een beetje op die van de tv-serie Law & Order, maar dan in animestijl. Dat betekent dat de rechtszaken zelf niet echt realistisch worden weergegeven. De nadruk ligt namelijk op satire. Beklaagden worden als schuldig aanzien tot je hun onschuld kunt bewijzen, de rechter is telkens vooringenomen en roept automatisch de schuld uit nadat je vijf opeenvolgende keren verkeerd bewijsmateriaal hebt gepresenteerd, de openbare aanklager is een mysterieuze figuur met een cool vizier, er is geen jury en Wrights nieuwe assistente, Maya Fey (het jongere zusje van Mia), is een medium dat dankzij het gebruik van technieken die Magatama worden genoemd bij weerspannige getuigen toch de waarheid kan ontlokken. De (interne en externe) dialogen en reacties van de verschillende personages zijn vaak erg absurd, maar ook grappig, waardoor je toch met veel plezier blijft volgen, en alles lijkt voldoende op een echte rechtszaak om toch geabsorbeerd te worden door de verschillende mysteries. Wanneer alle hoofdstukken opgelost zijn, wordt er overigens een nog veel grotere zaak beschikbaar, die de moeite is om uit te spelen.

De graphics zijn weergegeven in een Japanse tekenstijl en worden voornamelijk in het bovenste scherm vertoond. Buiten muziek en geluidseffecten is er geen ‘voice acting’. Alle dialogen worden weergegeven in tekstballonnen onderaan het scherm. Buiten bewegende monden is ook de animatie minimaal. Al die dingen geven vaak het gevoel dat je een adventure aan het spelen bent dat twintig jaar geleden verscheen, maar dan met veel betere tekeningen. Toch stoort dat geenszins, want de verhalen zitten allemaal goed in elkaar. Ondanks het feit dat de Japanse versies ongetwijfeld nog veel consistenter zijn, is het echt wel belangrijk om aandacht te schenken aan details. Omdat het allemaal erg lineair is en sommige opties naar exact dezelfde scènes leiden is Phoenix Wright: Ace Attorney – Trials and Tribulations niet zo moeilijk om uit te spelen en is er vanzelfsprekend weinig reden om eenzelfde hoofdstuk te herbeleven, maar de lange speelduur (zelfs ervaren spelers zullen hier meer dan 10 uur plezier aan hebben), de bijwijlen hilarische en altijd herkenbare personages en de boeiende mysteries zorgen ervoor dat deze game behoorlijk verslavend is.

Capcom en Nintendo lijken eindelijk in de mot te hebben dat de DS uiterst geschikt is voor ‘point & click adventures’. De touchscreen leent zich daar immers uitstekend toe. Er zijn geen problemen meer met cursors op de juiste plaats te krijgen, een simpele aanraking met de stylus is voldoende. Bovendien kan je buiten het touchscreen ook gewoon de knoppen gebruiken en is het mogelijk om op sommige momenten ‘OBJECTION!’ in de microfoon te roepen, wat alles voor veel spelers nog leuker zal maken.

De beschikbare opties hangen sterk af van wat er in het bovenste scherm aan het gebeuren is. Elk hoofdstuk begint met een aantal scènes waarin de achtergrond uit de doeken wordt gedaan, waarna je (behalve als je het eerste verhaal nog moet doorworstelen) relevante plaatsen bezoekt. Door de cursor via de richtingsknoppen of de stylus naar een bepaald punt te bewegen en op ‘Examine’ te drukken, kan je meer te weten komen over relevante voorwerpen of andere aanwijzingen. De ‘Move’-knop zorgt ervoor dat je naar een andere beschikbare locatie kunt gaan. Wanneer er getuigen moeten ondervraagd worden, kan je dat doen met het ‘Talk’-venster, terwijl je tijdens het praten het venster met bewijsmateriaal kunt openen en zo bepaalde stukken of verklaringen kunt voorleggen om de getuige onder druk te zetten.

Dat laatste is overigens ook belangrijk tijdens de rechtszaak zelf. Zowat alle getuigen liegen en het is zelfs belangrijk om de personen die je zelf moet verdedigen regelmatig onder druk te zetten. Tijdens verklaringen krijg je geregeld twee opties te zien: ‘Press’ en ‘Present’. De eerste mogelijkheid zorgt ervoor dat je doorvraagt, terwijl de tweede je toelaat om een bewijsstuk, verklaring of profiel naar voren te schuiven. Meestal is het vrij duidelijk welke optie je moet kiezen en als je verkeerd bent, word je vaak geholpen door jouw mentor of assistente, maar vaak moet je toch even nadenken om de juiste opties te selecteren. Tussendoor moet er ook geregeld gekozen worden tussen specifieke handelingen, zoals aan de rechter vertellen of een bepaalde getuigenis in jouw ogen wel of niet relevant is.

Vanaf de tweede episode verschijnen er tijdens getuigenissen soms ‘Psyche Locks’. Die kunnen geopend worden met de psychische krachten van Maya en dat is soms nodig om een zaak te kunnen afronden.

Het is overigens een goed idee om geregeld te saven, want elk deel kent maar een paar hoofdstukken en als je enkel vertrouwt op de automatische ‘save points’ zal je geregeld heel wat dialogen moeten doorlopen voor er een scène verschijnt die je nog niet hebt gezien.

Conclusie

Phoenix Wright: Ace Attorney – Trials and Tribulations is een erg onderhoudend en soms zelfs hilarisch spel geworden, dat binnenkort al een opvolger krijgt op de DS. Wie de Japanse logica omarmt en kan begrijpen dat het hier niet om een realistische weergave van ons rechtssysteem gaat, kan zich deze game nu al aanschaffen. Alleen jammer dat alles zo lineair is. ***1/2