Bespreking: Olympus SP-590 UZ

Ola, hermanos y hermanas, welkom bij onze eerste lucha librewedstrijd met ultrazoomcamera’s! In de linkerhoek: Canon en Fuji, met Sony als wisseloptie, en een sterke zoom van 20x! In de rechterhoek: Kodak en Nikon, met Pentax als mogelijke derde, en een nog betere zoomkracht van 24x! In het midden van de ring; de Olympus SP-570 UZ, met een zoomlens van maar liefst 26x! Maar zal enkel die eigenschap voldoende zijn om de andere gemaskerde helden en schurken het hoofd te bieden?

Gebruik de (zoom)kracht, Luke!

Gewoonlijk beginnen we onze besprekingen met een overzicht van het uiterlijk, maar wanneer er een fototoestel op de markt is gebracht met een zoomlens van 26x en een focuslengtebereik van 26 – 676mm, maken we graag een uitzondering. Waarom? Simpel: de zoomlens zelf laat wat betreft de sterkte alle concurrentie achter zich, terwijl zelfs professionele digitale reflexcamera’s vaak niet hetzelfde bereik hebben. Een voorbeeld: wie al persfotografen in actie heeft gezien, zal ongetwijfeld al eens die ultralange witte lenzen hebben opgemerkt. Wel, die hebben gewoonlijk een bereik van ongeveer 400 – 500mm. Het spreekt voor zich dat we dan even de wenkbrauwen fronsen als er een camera wordt verkocht waarop geen aparte lenzen kunnen gemonteerd worden, maar die wel een uitschuifbare, erg krachtige variant heeft. Eerste indrukken blijven natuurlijk wel belangrijk en laten we daarom even kijken of het hier een knapperd betreft…

Sensueel

Van de SP-570 UZ vonden we al dat hij knap oogde. Wel, de SP-590 UZ ligt perfect in zijn verlengde, met een body die geheel volgens de modetrends doet denken aan een digitale reflexcamera, maar toch iets compacter en slanker is. Het ranke, samengestelde, matzwarte lijf wordt geaccentueerd met een zilveren ring rond de lens, terwijl de scheidingslijnen lekker dicht zijn en de diepe, met rubber beslagen greep voor een aangenaam gevoel en een goede rustplaats voor de vingers zorgt. Ook de achterste duim kan lekker rusten op een perfect ingehouwen plekje.

Ondanks het feit dat de body voornamelijk van plastic is gemaakt, voelt alles behoorlijk stevig en goed gebouwd aan. Alleen de knop voor de openklapbare flash lijkt ons een beetje uit de toon te vallen. Via de wijsvinger kan je de camera openklappen en met een hendeltje de zoom bedienen. Wanneer de lange lens naar buiten is geschoven, maakt de camera vanzelfsprekend nog meer indruk. Wel is hij met zijn 535 gram iets zwaarder dan je zou kunnen verwachten, vooral naar de voorkant toe, wat wellicht betekent dat de lens zelf verhoudingsgewijs vrij veel weegt.

Onderaan vind je het luikje waarachter vier AA-batterijen zich kunnen schuilhouden, veilig op hun plaats gehouden door een plastic slot. Enerzijds is het wel leuk dat er gewone batterijen kunnen gebruikt worden, anderzijds raden we enkel volledig opgeladen NimH-batterijen aan. Met alkalinebatterijen waren we immers bijlange niet in staat om tot aan het vermelde maximum aantal kiekjes (ongeveer 340) te geraken, terwijl dat met NimH veel beter lukte, al moesten we daarvoor wel enkele functies uitschakelen die normaliter continu actief zijn en dus voor extra energieverbruik zorgen.

Wanneer de camera snel bewogen wordt, heeft ze de neiging om te ratelen, maar dat geluid blijkt de prestaties geenszins te beïnvloeden en is dus enkel een minpunt als je bijvoorbeeld wilde dieren wilt fotograferen. In gevallen waarbij stilte van belang is, voer je met de SP-590 UZ dus best geen lange, snelle bewegingen uit.

Een ander minpunt: het deurtje aan de rechterkant biedt enkel toegang voor xD-kaarten. Die zijn iets trager en duurder dan de populairdere SD-kaarten, waar de meeste andere Olympustoestellen wel een tweede gleuf voor beschikbaar hebben. Wel is er een klein intern geheugen van 22 MB, waardoor je in noodgevallen 3 foto’s aan volledige resolutie in de camera zelf kunt bewaren. Aan de andere flank van het toestel bevinden zich de DC In-, USB/AV Out- en HDMI-aansluitingen. Vooral die laatste is interessant omdat ze je toelaat om de camera aan een HD-tv te koppelen. Dat de vereiste kabel niet in de doos wordt meegeleverd, vinden we niet zo erg.

De achterkant van de camera wordt gedomineerd door de 2,7 duim grote monitor, met daarboven de elektronische zoeker met wieltje, een knop om te schakelen tussen het lcd-scherm en de kijker en een AEL-knop. Die heeft een vrij goede resolutie van 230 000 punten en is erg aangenaam om te gebruiken, ook al omdat er te kiezen valt tussen vijf niveaus helderheid. Door de ietwat beperkte batterijcapaciteit zullen de meeste fotografen echter vaker de elektronische zoeker willen gebruiken. Wel vinden we dat het lcd-scherm erg goed leesbaar blijft, behalve als er rechtstreeks zonlicht op invalt. Daarbovenop is de bestreken hoek meer dan voldoende groot, toch iets wat niet onbelangrijk is bij het fotograferen. Overigens kan je op beide schermen allerlei informatie bekijken, al kunnen het live histogram en de ‘Rule of Thirds’-rasterlijnen niet tegelijkertijd gebruikt worden. De elektronische zoeker is natuurlijk iets donkerder, maar kent een redelijk goede resolutie. Dankzij de automatische vergroting van de centrale zone wanneer je manueel focust, blijft alles scherp genoeg om nauwkeurig te focussen.

Rechts van het scherm vind je de traditionele vier richtingknoppen, met een OK/FUNC-knop in het midden. De knoppen hier geven onmiddellijk toegang tot de flashmodi, de timer, twee macromodi en belichtingscompensatie. Net zoals bij Canoncamera’s is het mogelijk om via de OK/FUNC-knop een (L-vormig) submenu tevoorschijn te toveren met daarin (6) veelgebruikte mogelijkheden.

Modi

Via een van de wieltjes kunnen fotografen heel wat opties selecteren. Wanneer de camera is ingesteld op Auto, kiest zij alle mogelijke instellingen zelf. De gebruiker moet dan enkel zoomen, focussen en fotograferen. Omdat de camera natuurlijk niet kan weten wat je precies wilt fotograferen, is deze optie vaak vooral interessant voor leken. Soms zal de SP-590 UZ bijvoorbeeld automatisch de ISO-waarde verhogen, wat steevast voor minder goede foto’s zorgt. Amateurfotografen kiezen eigenlijk best een van de 19 voorgeprogrammeerde SCeNe-instellingen: portrait, landschape, sport, night scene, night + portrait, indoor, candle, sunset, fireworks, multi fireworks, multiple exposure, cuisine, documents, smile shot, Beach & snow, bird watching, pre-capture movie, quick shutter en soft background shot. Duidelijk omschreven, zoals we dat graag hebben.

In de Program Auto-optie kiest de camera zelf haar diafragmagrootte en sluitersnelheid, maar kan de gebruiker naar believen waarden als witbalans, scherpte, ISO, flashcompensatie, contrast, verzadiging, focus en meer instellen.

Aperture Priority betekent dat je zelf de diafragmagrootte kiest, waarna de camera de gepaste sluitersnelheid selecteert, In Shutter Priority kiest de fotograaf de sluitersnelheid, waarna de camera voor de juiste diafragmaopening zorgt en in Manualmodus worden zowel de diafragmaopening als de sluitersnelheid manueel ingesteld (met beschikbare menuopties en een ‘bulbsetting’ van tot 8 minuten op ISO 64).

Wie voor Movie kiest, kan filmpjes (in VGA of QVGA) en geluid in lage resolutie (640x480 of 320x240) en 30/15 beelden per seconde opnemen. Daarbij kan je gedeeltelijk optisch zoomen (verwacht immers niet dat de lens bij het zoomen opnieuw zal focussen). Lang mogen de clips wel niet duren, want er is een maximumgrootte van 2GB voor de meeste geheugenkaarten, of 40 seconden aan 30fps wanneer er een standaard xD-kaart wordt gebruikt. De optische zoom en de beeldstabilisatie kunnen daarenboven niet aangewend worden als je ook geluid opneemt.

Op hetzelfde wieltje vind je een lichtjes onnodige ‘Playback’-optie (vreemd, want er is al een Playbackknop op de achterkant van de SP-590 UZ) en de handige, gloednieuwe ‘Beauty’-instelling terug. Die laatste optie laat de fotograaf toe om bij de Beauty Fix-playback 3 effecten (Clear Skin, Sparkle Eye en Dramatic Eye) toe te passen, telkens afzonderlijk of gecombineerd. Dit gaat sneller dan als je de ‘Beauty’-instelling al tijdens het fotograferen selecteert. Die detecteert automatisch gezichten in een beeld en maakt hun huid zachter en meer flatterend. Daarvoor zijn er wel ongeveer 10 seconden nodig, al krijg je dan een voor-en-na-beeld te zien.

Kiekjes nemen

Zeker compacte toestellen zoals de SP-590 UZ er toch eigenlijk eentje is hebben een goede beeldstabilisatie nodig om te voorkomen dat de foto’s worden geruïneerd door bewegingen. De SP-590 UZ heeft ‘Dual Image Stabilisation’ en die term duidt op het feit dat er zowel een mechanisch als een digitaal systeem aanwezig is. Dat is echter niet zo fantastisch als het klinkt, aangezien de digitale beeldstabilisatie gewoon de ISO-gevoeligheid verhoogt, zodat je geen langere sluitersnelheden moet gebruiken. Nu weten we ondertussen allemaal wel dat hogere ISO-waarden ook voor korreligere foto’s zorgen, dus zijn we vooral geïnteresseerd in het mechanische systeem. Dat werkt, net als dat bij vorige modellen het geval was, door de sensor in de omgekeerde richting van de beweging te kantelen, wat meteen zorgt voor het zachte geluid wanneer je aan het fotograferen bent. We ontdekten dat dit systeem zoals gewoonlijk erg goed werkt en nog steeds bij de betere in de fotocamerawereld behoort, zeker binnen deze prijsklasse. Jammer genoeg is zelfs deze technologie niet in staat om bewegingen volledig te elimineren wanneer je sterk inzoomt, wat natuurlijk erg spijtig is als je een dergelijk sterke telelens gebruikt.

Focussen kan op allerlei manieren: Spot AF is wat je gebruikt voor focussen op ‘centre-point’ (waarbij je een centraal punt kiest om op te focussen, focust, en dan de camera wat draait om de juiste compositie te vinden), iESP is iets minder accuraat omdat het ook het gebied rond het centrale focuspunt in beschouwing neemt, Area laat je zelf een locatie kiezen via de vier knoppen en de OK/FUNC-toets en Face Detect spreekt voor zich. Fulltime AF en AF Predict zijn dan weer handig als je bewegende voorwerpen of levende wezens wilt fotograferen en weinig tijd hebt om degelijk te focussen. In de Manual Focusmodus toont de camera dan weer een horizontale schaal, terwijl het midden van het beeld vergroot wordt. De lens moet dan gefocust worden via de linker- en rechterwijzertjes, terwijl je de focus vastlegt met de OK/FUNC-knop.

De snelheid van focussen is erg goed: het kostte ons maar anderhalve seconde om de camera aan te zetten en een focuspunt te laten tonen en ongeveer 2,25 seconden voor we konden fotograferen. Tussen foto’s moesten we telkens iets zo’n 3,70 seconden gunnen, al slaagt de SP-590 UZ er in om 1,1 tot 1,3 kiekjes per seconde te trekken als je voor de snelle optie kiest. Na een zestal foto’s aan volledige resolutie moet het toetstel dan even stoppen om de buffer leeg te maken. Sneller lukt ook, maar dan moet je het aantal megapixels drastisch inperken: van 12 naar een zwakke 3 voor 10 beelden per seconde, bijvoorbeeld. Dat is minder dan de betere gsm’s tegenwoordig standaard in huis hebben.

Soms ondervonden we wat problemen bij het focussen, bijvoorbeeld in donkere kamers of wanneer je sterk inzoomt op objecten met laag contrast, zonder verticale lijnen, op lange afstanden, enzovoort.

Wat wel verbazing wekt, is e snelheid waarmee de zoom werkt: even snel of zelfs sneller dan de concurrentie, die met zooms van 20x tot en met 24x op dat gebied iets minder kan pochen.

De Shadow Adjustment Technology heeft op de SP-590 UZ een eigen knop gekregen. Vreemd genoeg kan die enkel gebruikt worden wanneer de focusoptie op Face Detect en op Auto of Scene staat. Dat is een beetje raar, aangezien deze optie ervoor zorgt dat de schaduwen grotendeels worden verwijderd zonder de andere kleuren minder duidelijk te maken, wat vooral handig is wanneer je landschappen en andere locaties fotografeert. Een misser. Overigens moet je wel oppassen wanneer je deze functie gebruikt, omdat die kan resulteren in een beetje ruis in de gebieden waar de ISO-waarden verhoogt in donkere gebieden. Toch is dit een erg leuke optie, maar zoals reeds aangestipt kan er te weinig van genoten worden.

Van de ingebouwde flash zijn we echter wel erg tevreden, want die is erg goed en vrij snel: bijna 4 seconden voor een gedeeltelijke flash in niet al te zwak licht en 6,5 seconden voor een volledige ontlading wanneer er ergens op ingezoomd wordt en het donker is. Ook de reikwijdte van de flash is voor dit soort toestel vrij indrukwekkend: 9 meter aan 800 ISO!

Beeldkwaliteit

Wat de beeldkwaliteit betreft, kunnen we relatief kort zijn: die is uitstekend, zolang je geen hoge ISO-waarden gebruikt. Zolang er voor een ISO-waarde van 64 of 100 gekozen wordt, is er geen vuiltje aan de lucht. Vanaf ISO 200 kan je echter al wat kwaliteitsverlies zien, al moet je dan wel al vrij goed opletten. ISO 400 toont meer ruis en minder details en daarna gaat het steil bergaf. ISO-waarden van 800 en 1600 zijn nog doenbaar, maar voel je zeker niet geroepen om eens te proberen te fotograferen aan ISO 3200 of - godbetert – 6400.

Wanneer bovenstaande beperkingen in gedachten worden gehouden, kunnen er erg knappe foto’s gemaakt worden met de SP-590 UZ, met heldere kleuren en veel details (zelfs in verzadigde gebieden). Er is bovendien weinig kleurenaberratie, behalve wanneer je aan de uiterste regionen van de telelenscapaciteit zit. Ook in het donker verkregen we uitstekende beelden.

Het meest indrukwekkende zijn de macrofoto’s: de SP-590 focust zonder problemen tot op 1 centimeter van een voorwerp en levert dan nog uitstekende resultaten af, ook! Fantastisch, zeker voor wie zich vaak met kleine diertjes of voorwerpen bezighoudt!

Conclusie

In haar prijsklasse valt de SP-590 UZ zeker niet tegen. De sterke lens blijkt wel degelijk een pluspunt en dus ook een verkoopsargument te zijn en vervangt naar behoren enkele dure, grote lenzen die je anders in een aparte draagtas zou moeten meenemen. Ook in het donker presteert de camera goed, maar wanneer de ISO-waarden boven 200 uitstijgen, worden de beelden heel wat korreliger. Focussen gebeurt vlot en snel en de tijd om in te zoomen is haast verwaarloosbaar als je rekening houdt met de kracht van de lens. Daartegenover staan wel een paar vreemde beslissingen, zoals de beperkte bruikbaarheid van Shadow Adjustment Technology en het ontbreken van de optie om in RAW te schieten. Daardoor zullen veeleisende fotografen wellicht afhaken. Wie met iets minder blij is, doet met deze SP-590 UZ een goede zaak voor eigen plezier en portemonnee.