InfoNu.nl > Hobby en Overige > Fotografie > Olympus wekt indruk met de E-520

Olympus wekt indruk met de E-520

Het was al een tijdje aangekondigd, maar eind 2008 heeft Olympus de E-520 uitgebracht, het verbeterd kindje van de E-510. Zoals we al eerder schreven, verraste de fotogigant tussendoor nog met de compacte E-420, maar de E-520 is duidelijk op een andere leest geschoeid.

Robuust

“Klein maar fijn,” zeiden we nog over de E-420. Zoals verwacht, is de E-520 groter, maar toch blijft ook deze camera een van de meest compacte modellen in haar klasse. Hoewel mensen met een filmachtergrond de E-520 misschien wat klein en – vooral – licht zullen vinden, hielden we wel van de handgreep, die duidelijk is ontworpen om gemakkelijk in de hand te passen. Vooraan is er een handgreep met rubber, terwijl ook de duimruimte achteraan perfect geplaatst lijkt te zijn. De design zelf is minder eigenzinnig dan die van de E-400-series en grijpt terug naar de tijd dat dit soort camera’s nog onder de noemer ‘Evolt’ door het leven gingen. Ergens is dat wel spijtig, want we vinden dat de E-420 er bijvoorbeeld heel wat hipper uitziet, maar echt gedateerd is het nu ook weer niet. De lange, lage body voelt in ieder geval erg robuust aan.

De body bestaat grotendeels uit plastic, maar natuurlijk zijn de bevestigingspunten (bijvoorbeeld voor de lens) wel uit metaal gemaakt. Wat wel duidelijk ontbreekt, is een draaiknop vooraan, zodat de belichting niet kan aangepast worden met de wijsvinger. In de plaats daarvan wordt de wijzerknop achteraan gebruikt. Dat kan bijvoorbeeld met de duim, maar veel fotografen zullen die manier van werken eerst gewend moeten worden. Hoewel de plaatsing van de knoppen verschilt met die van de meeste traditionele fotocamera’s, zullen fotografen zich echter ongetwijfeld snel comfortabel voelen bij het aantal knoppen. Dat zijn er immers heel wat. Beginnende fotografen doen er goed aan om de handleiding nauwkeurig te bestuderen, maar wij vinden het fantastisch dat je heel wat parameters kunt veranderen door een simpele druk op een knop in plaats van eindeloos lang doorheen het menu te moeten scrollen – al is dat laatste ook een optie via de ‘D-pad’, die ook deze keer wel wat klein is uitgevallen en daarom misschien lichtjes minder handig zal zijn voor mensen met grote (en vooral dikke) vingers. Nog leuker is het feit dat de knoppen instelbaar zijn, zodat je er verschillende functies aan kunt toewijzen. Een zegen voor de fotograaf die weet wat hij of zij wil! Bovendien laat het ‘focus-by-wire’-systeem binnen de nieuwe Olympuslenzen toe om zelf uit te kiezen of de focusring bij het focussen op oneindigheid tegen de wijzers van de klok in draait of omgekeerd. Het is in ieder geval erg leuk om zelf te kunnen kiezen hoe je een bepaalde functie wil veranderen.

De grote draaiknop bovenaan toont zoals gebruikelijk de volgende instellingen: Auto, Program, Shutter Priority, Aperture Priority, Manual, Scene en vijf standaardsymbolen (nacht, sport, natuur, landschap en portret). In het totaal zijn er maar liefst 20 presets beschikbaar en dat is een luxe voor beginnende fotografen of amateurs die niet echt geïnteresseerd zijn in het leren hanteren van alle mogelijke functies.

Net zoals vorige digitale reflexcamera’s van Olympus heeft de E-520 twee aparte slots voor geheugenkaarten: eentje voor XD-Picture Cards en een tweede voor Compact Flash. Het is trouwens perfect mogelijk om elke foto op de twee kaarten tegelijkertijd op te slaan, wat alweer mooi meegenomen is.

De monitor

De E-520 is vanzelfsprekend een ‘Four Thirds’-systeem, een benaming die slaagt op het soort beeldsensor dat binnenin de camera gebruikt wordt. De ‘Four-Thirds’ camera’s van Olympus en Kodak gebruiken een beeldratio van 4:3, terwijl de meeste andere digitale camera’s een ratio van 3:2 hanteren (typisch voor het 35 mm-formaat). Een verhouding van 4:3 wordt dan weer meer geassocieerd met gewone televisieschermen. De kleinere sensor zorgt voor een cropfactor van 2,0, waardoor de 14-45mm lens omgerekend naar kleinbeeld eigenlijk een 28-90 mm lens wordt.

Het scherm achteraan zal trouwens hoogstwaarschijnlijk een ‘love-it-or-hate it’-affaire worden. Dat heeft alles te maken met het feit dat er bijzonder veel opties op te zien zijn, waardoor alles op het eerste gezicht behoorlijk verwarrend kan lijken. Wie zich de moeite getroost om dit scherm goed te bekijken, zal echter al snel beseffen dat het best wel handig is om zoveel informatie binnen oogopslag te hebben. Zo moet je immers niet meer lang doorheen een menu zoeken om parameters als witbalans, lichtsensitiviteit en gezichtsdetectie aan te passen. Natuurlijk is er wel wat redundantie, want vaak kan je eenzelfde functie op drie manieren bereiken: via de toegewezen knop, via het menugebied of via de ‘D-pad’ of het draaiwieltje. Jammer genoeg wordt dat wieltje niet gebruikt om binnen het menu te navigeren en ook is het aanvankelijk niet even altijd direct duidelijk wat voor boomstructuur er gebruikt wordt, waardoor je soms toch even moet zoeken. Toch houden wij van een uitgebreid scala aan mogelijkheden. Op deze manier kan elke fotograaf immers voor zichzelf uitmaken hoe hij of zij wil werken.

Erg kleurrijk ziet het er overigens niet uit. De witte letters op een zwarte achtergrond mogen dan wel heel duidelijk leesbaar zijn, er wordt verder enkel gebruik gemaakt van geel om de gekozen opties te tonen. Dat is misschien wel functioneel, maar niet mooi om naar te kijken.

Het is overigens erg belangrijk om te vermelden dat ook de lay-out van het menu kan aangepast worden. Wie liever een bijna lege display heeft, kan daar dus zelf voor zorgen.

Tijdens het fotograferen ontdekten we wel een paar minpuntjes. Zo is het onmogelijk om een afbeelding onmiddellijk na het fotograferen te wissen (je moet eerst teruggaan naar ‘play’), duurt het soms even voor je een ISO-waarde hebt aangepast en ontbreekt de ISO-waarde in de zoeker, al wordt die wel in de display aan de rechterkant van het zoekerbeeld weergegeven wanneer je de waarde verandert.

De LCD-monitor werd trouwens vergroot van 2,5 naar 2,7 inches, terwijl de resolutie (230.000 pixels) dezelfde is gebleven als bij de E-510. Dit HyperCrystal II LCD-scherm is echter duidelijker helderder dan wat we van de E-510 gewoon zijn en kent ook meer opties. Soms lijken de beelden wel iets ‘warmer’ gekleurd te zijn, maar het contrast is dan weer aanzienlijk beter dan we gewend zijn: alweer een groot voordeel is tegenover de concurrentie.

Ook de playbackopties zijn indrukwekkend. Foto’s zijn te herbekijken zonder extra informatie of met allerlei andere data, van basisinformatie tot heel uitgebreide data, met of zonder een heel duidelijk histogram, highlight clipping, enzovoort. Jammer genoeg wordt de meest basale informatie (ISO, sluitertijd en diafragma) enkel zichtbaar wanneer de compleetste stand is gekozen. Verder is het mogelijk om via de pijltjestoetsen 10 foto’s tegelijkertijd door te schuiven, via het scrollwiel in of uit te zoomen, met de Fn-toets 10x in te zoomen en om het beeld in twee te splitsen tot twee opeenvolgende foto’s, waarbij de tweede kan vervangen worden door een andere foto op de geheugenkaart.

We waren erg gecharmeerd door de optische zoeker, die 95% van de frame bestrijkt en erg helder is. Dat beeld is meteen ook corrigeerbaar voor slechte ogen, wat een groot pluspunt is. De belangrijkste informatie (zoals batterijleven en fotomodus) worden rechts weergegeven in plaats van onderaan en in manuele modus worden de cijfers al flitsend weergegeven, wat voor heel wat fotografen ongetwijfeld enige aanpassing zal vergen.

Enkele technische gegevens

De maximum beeldfrequentie werd verhoogd van 3 naar 3,5 bps, maar vooral het gewone focussysteem van de E-520 wist ons te verrassen door zijn snelheid en accuraatheid. Daarin doet deze camera zelfs niet onder voor veel duurdere camera’s van andere merken. Zoals beneden beschreven, wordt alles een stuk trager wanneer Live View gebruikt wordt, maar dat is normaal. Olympus heeft voor zichzelf een goede naam opgebouwd wat de ontspancyclus betreft en deze E-520 bevestigt die reputatie alleen maar. Het gebruik van een klein spiegeltje zorgt er natuurlijk ook voor dat het erg snel kan bewegen en uiteindelijk is dit wat ons betreft een van de grootste voordelen van dit model. Wel duurt het iets langer voor de camera klaar is om het allereerste shot te nemen. Daarin is de competitie dan weer sterker.

Olympus beweert dat je met de E-520 3,5 beelden per seconden kunt maken. Volgens ons is het iets lager (ongeveer 3,1 beelden per seconde), maar ook dat valt nog behoorlijk mee. Wel is het zo dat de tijd die dit model nodig heeft om zich te herstellen wanneer de buffer van negen beelden is gevuld sterk afhankelijk is van de gebruikte geheugenkaart. Wie echt snel de ene foto na de andere wil nemen, doet er dus best aan niet de xD-Picture Card daarvoor te gebruiken. De CF-kaarten doen dit werk doorgaans veel sneller.

Er kan tegelijkertijd in RAW en JPEG gewerkt worden, waarbij het formaat en de compressie binnen JPEG volledig in te stellen is en dat is een zeldzaamheid voor camera’s binnen deze prijsklasse. Zelfs bij het wissen kan je aangeven of je enkel het RAW-beeld of het JPEG-beeld wilt wissen in plaats van de twee beelden tegelijkertijd. Natuurlijk zullen vooral professionele fotografen in het hoogwaardige RAW-formaat fotograferen, maar ook voor amateurs blijft dit toch een leuke optie.

De camera kan ingesteld worden voor ISO-waarden van 100 tot 1600, maar biedt ook de optie om dat bereik automatisch te limiteren. Wie bijvoorbeeld op maximum 800 ISO wil fotograferen, kan dat gewoon automatisch instellen. Als er minder licht is, heeft een automatisch programma immers de neiging om de ISO-waarde te verhogen, maar hogere waarden veroorzaken ook mee ruis. Door de limiet in te stellen op, pakweg, 800 ISO, zorg je ervoor dat de camera in plaats van de waarde nog te verhogen tot 1600 ISO bijvoorbeeld de sluitsnelheid zal verlagen. Overigens is de beeldkwaliteit bij lage ISO-waarden uitstekend te noemen. Er is echt geen negatief woord over te zeggen. Film wordt overigens vrij dicht benaderd, wat het beeld is iets zachter dan gebruikelijk voor digitale camera’s, met veel gevoeligheid voor kleur, met vooral sterk rood. Wel is het ook soms aan de waterige kant. De 14-42mm f/3.5-5.6 kitlens zorgt in combinatie met deze camera voor een uitstekende contrast. Voor de mooiste kleuren moet je wel achteraf nog wat bijstellen (de witbalansaanpassing werkt trouwens heel goed op dit model). Enkel bij hoge waarden presteert de E-520, afhankelijk van de exacte condities, niet altijd even goed en moet hij heel wat andere camera’s laten voorgaan. En toch… onder goede omstandigheden konden we maar heel weinig ruis zien, zelfs bij een ISO-waarde van 1600.

De ruisreductie staat standaard uit, maar wij zijn geen fans. Dat komt omdat de ruisreductie van de E-520 het beeld wel aanzienlijk minder korrelig, maar tegelijkertijd ook zachter maakt.

De standaard flash op het model heeft zeker voldoende kracht (12 bij een ISO-waarde van 100), maar klapt iets trager open dan bij veel concurrenten het geval is. Het is verder ook niet abnormaal dat een aparte flasheenheid nog steeds erg wenselijk is onder heel wat omstandigheden. De kleine minpuntjes worden overigens volledig gecompenseerd door de vele opties die je hebt bij het gebruik van de flash. Nog beter: in tegenstelling tot de E-510 kan je meerdere aparte flasheenheden (buiten de camera) draadloos controleren zonder daarvoor extra apparatuur nodig te hebben! Dat is een optie die je gewoonlijk enkel bij duurdere camera’s vindt.

Shadow Adjustment Technology

Toen de E-520 gelanceerd werd, deed Olympus bijna lyrisch over de Schadow Adjustment Technology (of ‘SAT’) waarmee dit model is uitgerust. We probeerden deze optie uit op tientallen beelden en merkten al snel dat de schaduwaanpassingen vaak het beeld net iets teveel veranderden. Vooral objecten die wat verder gelegen waren bleken regelmatig een beetje waziger te worden. Toch blijkt de SAT van de E-520 uitstekend geschikt te zijn voor wanneer je schaduwen hebt die anders teveel zouden verhullen, bijvoorbeeld wanneer de zon op een gebouw met veel glas schijnt en het gebouw vooraan normaal gezien teveel in de schaduw zou blijven. Op dat vlak presteert de SAT uitstekend, maar het is wel duidelijk dat het groter broertje, de E-3, een geavanceerdere vorm van deze technologie gebruikt en dus ook betere resultaten haalt.

Live View

Zoals we in de bespreking van de E-420 al schreven, is Live (pre)View de optie om het elektronische scherm te gebruiken als zoeker, waardoor je een beeld kunt kaderen en op voorhand kunt bekijken voor je de foto neemt. Hoewel het beeld van de E-520 soms wat korrelig en onstabiel oogt wanneer deze optie gebruikt wordt (wat zeker niet uitzonderlijk is voor Live View), werkt deze Live View uitstekend. Wanneer de ontspanknop half ingedrukt wordt, stelt deze camera scherp via constrast-AF of het gewone AF-systeem. Dat kan niet met camera’s van, bijvoorbeeld, Canon en Nikon. Gewoonlijk klapt de spiegel namelijk terug om het AF-systeem te kunnen gebruiken, maar dankzij constrastdetectie kan de camera op dezelfde manier scherpstellen als een compacte digitale camera. Scherpstellen kan overigens zowel handmatig als hybride. Wel moeten we aanstippen dat constrastdetectie nog steeds traag is. We schatten dat het ongeveer acht keer zo lang duurde voor we de focus konden vastzetten.

Live View gebruik je natuurlijk vooral om instellingen aan te passen terwijl het beeld zichtbaar werkt en dat wordt extra gemakkelijk gemaakt door zowat alle belangrijke informatie weer te geven. Zo kan je in Live View zelf aflezen wat de sluitertijd is, voor welke ISO-waarde er werd gekozen en welk diafragma er wordt gebruikt. Erg, erg, erg handig! Het focussen gebeurt wel traag en gewoonlijk gaat het beeld even buiten focus voor het zich vastzet. Ook dat is echter niet uitzonderlijk en het feit dat je AF kunt gebruiken in Live View blijft een bijzonder groot voorbeeld tegenover de concurrentie, vooral als je aan macrofotografie wilt doen. Wie dat wil, kan de camera ook gewoon instellen om bijvoorbeeld te focussen met een vergroting van 10x. Een fantastische optie voor wie kleine dingen in beeld wil brengen!

Beeldstabilisatie

In tegenstelling tot de E-420, maar net als de E-510, beschikt de E-520 over uitstekende beeldstabilisatie. Omdat die in de body zit, kan elke lens daar zijn voordeel mee doen. Daardoor kan je immers ook erg breed fotograferen. We probeerden deze optie uit vanuit de auto en ontdekten al snel dat de E-520 inzake beeldstabilisatie zijn gelijke niet kent binnen deze prijsklasse. Fantastisch!

Conclusie

Hoewel de verbeteringen tegenover de E-510 niet onmiddellijk opvallen, is de E-520 wel degelijk een betere camera dan zijn voorganger. Vooral de vele opties wekken ontzag, want het gebeurt zelden dat een camera binnen deze prijsklasse zoveel mogelijkheden biedt. De mogelijkheden van de duurdere E-3 worden zo zelfs bijna bereikt, ook al wordt dezelfde kwaliteit natuurlijk niet gehaald.

Deze E-520 lijkt ons een fantastische keuze voor wie met fotografie bezig is. Professionele fotografen zullen wellicht een duurder model willen, maar voor alle anderen is deze camera een goed alternatief. Vooral wie foto’s wil nemen met ISO-waarden van 100, 200 of 400 doet er goed aan de E-520 eens te bekijken.
© 2009 - 2017 Dvandereyken, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Zenitar Fisheye 16mm F/2.8 LensBent u opzoek naar een goedkope fisheye lens en wilt u geen nog goedkopere screw-on/adaptor fisheye, dan is de Zenitar F…
Handige tips bij het kopen van een digitale fotocameraHandige tips bij het kopen van een digitale fotocameraTegenwoordig gebruiken veel mensen een digitale fotocamera om foto's te maken. Er zijn veel verschillende digitale fotoc…
Fotocamera kopen: tips voor de beste keuzeFotocamera kopen: tips voor de beste keuzeDe beste keuze wanneer je een fotocamera gaat kopen, maak je door vast te strellen wat het doel is van de digitale camer…
Hoe een compactcamera kiezenVoor u een compactcamera aanschaft, dient u na te denken over de doeleinden van de camera. Zult u deze camera enkel gebr…
Simpele surprise: fotocamera/fototoestelSimpele surprise: fotocamera/fototoestelIn begin december breekt de tijd van de surprises weer aan. Voor sommige een leuke uitdaging waar ze veel tijd en creati…
Bronnen en referenties
  • www.olympus.be

Reageer op het artikel "Olympus wekt indruk met de E-520"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Infoteur: Dvandereyken
Gepubliceerd: 08-01-2009
Rubriek: Hobby en Overige
Subrubriek: Fotografie
Bronnen en referenties: 1
Schrijf mee!