Sprookjes – Assepoester

Sprookjes zijn verhalen die niet waar gebeurd zijn. Het zijn vaak verhalen met pratende en zingende dieren die allerlei dingen kunnen die in het echt niet bestaan. Verder zit er vaak achter ieder sprookje een betekenis. Die ga ik in deze artikelen uitzoeken.

De geschiedenis van Assepoester

De gebroeders Grimm hebben het sprookje van Assepoester opgetekend in hun serie ‘kinder-und Hausmärchen.’ In 1951 is het bekende sprookje door de Walt Disney Company uitgebracht onder de titel ‘Cinterella,’ en er zijn verscheidene musicals over dit sprookje geschreven. Vanaf 2007/2008 wordt ‘Cinderella’ in het Efteling Theater opgevoerd.

Het verhaal

Er was eens een beeldschoon, lief meisje. Ze woonde met haar gemene stiefmoeder en pesterige stiefzusters in een groot kasteel.
De lelijke, luie vrouwen lieten het meisje al het vuile werk in huis doen. Ze noemden haar Assepoester.

Op een dag gaf de prins van het land een groot feest. Die hele dag waren haar stiefzusters en stiefmoeder druk bezig met de krullen in hun haar en de kantjes en ruches aan hun japonnen. Gillend van het lachen stapten ze in een koets en lieten Assepoester alleen achter. Verdrietig keek Assepoester hen na. Plots hoorde ze een lief stemmetje: "Assepoes!" Voor haar stond een mooie, vriendelijke dame. "Huil maar niet, Assepoes", zei ze. "Ik ben je petemoei. Jij gaat naar het feest!"
Met een tikje van haar toverstokje toverde ze Assepoester in een wonderschone baljurk. Haar haar was plotseling getooid met veren en aan haar voeten prijkten twee glazen muiltjes. Nog een tikje met de toverstok... en een grote pompoen veranderde in een gouden koets, en zeven muizen werden raszuivere, zwarte paarden. "Ga en geniet", sprak de toverfee. "Maar luister goed: vóór 12 uur 's nachts moet je het feest verlaten. Dan is de betovering verbroken!"
Even later betrad Assepoester aarzelend de balzaal. Ze kende niemand. Eventjes voelde ze zich heel alleen... Maar hoor, plots stopte de muziek. Als in een droom zag Assepoester de prins op haar aflopen. Zou hij...? Met een sierlijk knikje vroeg hij haar ten dans. Weldra zwierden ze over de dansvloer. Ze dansten en dansten en dansten... tot ze opeens de zware slagen van de kerkklok hoorde. Oh nee! Het was bijna twaalf uur. Assepoester snelde de danszaal uit, de trappen af naar beneden. Onderweg verloor ze een van haar glazen muiltjes. Vlug schoot ze haar koets in. Pfff... net op tijd. Verbaasd stond de arme prins op de trappen, met haar muiltje in zijn hand. Hij was verliefd. Smoorverliefd!

De volgende morgen was het hele land in rep en roer. Er was iets bijzonders aan de hand. Alle ongetrouwde dames van het land moesten een glazen muiltje passen. En... wie het muiltje zou passen, zou de koningin worden! Natuurlijk pasten ook de lelijke schoonzusters het tere muiltje. Maar hoe ze ook persten en wrongen; hun voeten waren veel te groot, te grof en te breed. De lelijke zusters hadden Assepoester verstopt in de keuken. Gelukkig ontdekte een van de lakeien haar toen hij een glaasje water ging drinken. Hij wenkte haar dichterbij. Onder het honende gelach van haar stiefzusters paste Assepoester het muiltje. Ze stak haar slanke voetje naar voren... En...'tjoeps!' Het muiltje zat als gegoten. Een week later was het groot feest in het land. Onder luid klokgelui en trompetgeschal, trouwde Assepoester met haar prins. Trots stond ze op haar glazen muiltjes voor het altaar. Gelukkig keek de prins haar aan. Zijn droomprinses... Hoe dit sprookje eindigt? Je raadt het al... ze leefden nog lang en gelukkig.
(bron)

Een vergissing in dit sprookje

Waarschijnlijk is er ergens in het verhaal van Assepoester een vergissing geslopen. De orriginele versie, van Perrault, is namelijk in het Frans geschreven. Het is niet helemaal zeker of de glazen muiltjes van Assepoester wel altijd als glazen muiltjes in het verhaal hebben bestaan. In het Frans is ‘glazen muiltje’ namelijk ‘pantoufle de verre,’ wat erg lijkt op ‘pantoufle de vair,’ maar dit laatste betekend ‘pantoffel van tweekleurig Russische eekhoorn.’ Het is dus onduidelijk of de muiltjes in het oorspronkelijke verhaal van glas waren of dat er tijdens de overlevering een spraakfoutje in is geslopen.. © 2007 - 2008 Lobke, gepubliceerd in Diversen (Hobby en Overige) op 12-03-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Lobke is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• De geschiedenis van sprookjes: Onze geschiedenis kent vele verschillende sprookjes, ook tegenwoordig worden er weer meer sprookjesverhalen geschreven. Hoe zijn sprookjes ontstaan en is er verschil tussen de…
• M.J. Koven: Folklore studies and popular film and television: Er is altijd te weinig aandacht van folkloristen voor film en televisie geweest. Dit is vreemd, aangezien film en televisie de belangrijkste medi…
• H.C. Andersen, meesterverteller: Iedereen heeft ooit wel eens een of meerdere sprookjes of vertellingen van H.C. Andersen gelezen. In dit artikel maken we kennis met de man achter deze wereldberoemde verhale…
• Het Sprookjesbos: Het sprookjesbos was, is en blijft het hart van pretpark De Efteling. In 1952 opende het sprookjesbos zijn poorten. Ontworpen door Peter Reijnders en Anton Pieck, trok het sprookjesbos in z…
• Recensie: Stuiteren door JBrouns: 'Mijn ei is gevallen,' zo sprak deze auteur zelf de dag zijn eerste verhalenbundel een vaststaand feit was. En wat een ei, beste woordfanaten. Als zoete broodjes vlogen de e…