Diversen en Sprookje

Sprookjes – Roodkapje

Sprookjes – Roodkapje

Sprookjes zijn verhalen die niet waar gebeurd zijn. Het zijn vaak verhalen met pratende en zingende dieren die allerlei dingen kunnen die in het echt niet bestaan. Verder zit er vaak achter ieder sprookje een betekenis. Die ga ik in deze artikelen uitzoeken.


De geschiedenis van Roodkapje

De versie van het verhaal over Roodkapje dat wij nu kennen is geschreven/vertaald door de gebroeders Grimm, die begin 19de eeuw allerlei volksverhalen op papier verzameld hebben. Eeuwen eerder, rond de 17de eeuw, is het sprookje in een andere versie opgeschreven door Charles Perrault. Deze versie is heel anders, omdat roodkapje het hier niet overleeft. In het sprookje van de gebroeders Grimm leefde Roodkapje gelukkig nog lang en gelukkig…

Het verhaal

Er was eens een meisje dat Roodkapje werd genoemd, omdat ze altijd een rood kapje op haar hoofdje had. Ze woonde aan de rand van het bos.
Op een dag zei haar moeder:" Roodkapje, ik heb hier een mandje met glimmende appels en sterkende wijn. Wil je dat naar oma brengen? Ze is ziek. Maar denk erom, niet van het pad af gaan."
En zo liep Roodkapje met het mandje het bos in, op weg naar oma.
De eerste die ze tegen kwam, was de wolf.
"Waar ga jij naar toe?" vroeg de wolf.
"Naar oma," zei Roodkapje,"want oma is ziek. Ik moet appels brengen."
"Waarom breng je niet ook een mooi bosje bloemen mee?" zei de wolf," er staan zulke mooie bloemen in het bos."
Dat vond Roodkapje een goed idee. Ze liep van het pad af, naar een bosweitje vol prachtige bloemen en maakte een mooi bosje.

Intussen rende de wolf naar het huisje van oma en klopte aan.
"Ben jij het, Roodkapje?" zei oma. "De sleutel ligt onder het matje."
Zo kwam de wolf binnen. Hij pakte oma's muts van haar hoofd en slikte oma in iin hap door, zonder te kauwen.
Na een poosje kwam Roodkapje bij het huisje van oma. De deur stond open. Ze zag oma in haar bed liggen.
"Maar oma," zei ze geschrokken," wat heeft u een grote oren."
"Dat is om beter te kunnen horen."
"En wat heeft u een grote handen."
"Dat is om beter te kunnen vastpakken."
"En wat heeft u een grote tanden."
"Dat is..." Maar de wolf praatte niet verder. Hij slikte Roodkapje in iin hap door, zonder te kauwen.

Toen kwam er een jager bij het huisje van oma. Hij vond het vreemd dat haar deur zomaar open stond. Binnen vond hij de wolf in diepe slaap.
Voorzichtig sneed de jager de buik van de wolf open. Roodkapje en grootmoeder kropen naar buiten. In de buik van de wolf stopte hij zware stenen. Toen de wolf later wakker werd en weg wilde lopen, viel hij meteen dood neer.
Ja, zo gaat dat met wolven in sprookjes.
En oma en Roodkapje leefden nog lang en gelukkig.
(bron)

Betekenis van dit sprookje

Dit sprookje wordt vaak gebruikt om de grote haat en vrees duidelijk te maken die al eeuwen onder de mensen leeft met betrekking tot wolven. Verder is dit sprookje ook heel lang geleden wel gebruikt om te verklaren waarom de kindertjes uit de buik komen. Iets heel anders is dat de tocht van Roodkapje door het bos stond voor haar weg naar het ouder worden. Haar rode kapje zou dan de eerste menstruatie symboliseren.
© 2007 - 2009 Lobke, gepubliceerd in Diversen (Hobby en Overige) op 08-03-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Lobke is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Sprookjes – Roodkapje"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.