Zaterdag uitgaan en de gevoelens van onbehagen

Wekelijks dilemma. Ga je zaterdag stappen, sta je zondag met stevige kater de scherven op te ruimen. Ga je zaterdag slapen, vraag je jezelf zondag af wat je gemist hebt. Hoe is dit vreemde verschijnsel te verklaren? Met welk doel ga je uit? Moet je je schamen als je zaterdag thuis blijft? Een artikel over de zin en onzin van de uitgaansroutine.

Drie typen publiek: Danser, Jager en Volger

Grofweg zijn er drie categorieën uitgaanspubliek. Ten eerste heb je de liefhebbers van muziek en dans. Voor deze groep staat het uitgaan in het teken van lekker bewegen op de beat en in vervoering raken van ritmes en melodieën. Je herkent de Danser vrij eenvoudig aan de authentieke manier van dansen, waarbij het lijkt alsof hij of zij zich in een ballon bevindt, afgeschermd van de omgeving.

De tweede categorie bestaat uit de mensen op jacht. Jongens, meisjes, mannen en vrouwen op zoek naar passie. Hoewel geweten is dat de passie vaak vluchtig is, haalt de Jager toch alles uit de kast voor die ene intieme dans, die ene zoen of die ene one-night-stand. Welke muziek gedraaid wordt is niet van vitaal belang voor dit type stapper. Je herkent ze heel duidelijk aan begerige blikken op hun al dan niet gewillige prooi.

En tenslotte kunnen we de sociale stapper onderscheiden. Dit type danst mee, drinkt mee en praat mee met vrienden. Er wordt uitgegaan voor de gezelligheid. In welke zaal gedanst wordt of hoe laat de terugweg naar huis wordt ingezet, is veel minder van belang. De Volger gaat mee met vrienden en heeft verder niet zoveel voorkeuren, als het maar gezellig blijft. Je herkent ze aan hun relatief ontspannen blikken. Een gezellige avond ligt vaak binnen de mogelijkheden. De Volger stelt lagere eisen aan de avond en is dientengevolge sneller tevreden met het resultaat dan de Danser of de Jager.

Routine of Vrije Wil?

Nu we grofweg de drie hoofdtypen hebben leren kennen, moeten we ons de volgende vraag stellen: gaan wij eigenlijk wel uit vrije wil de stad in? Talloze studies wijzen op de impact die vrienden hebben op de beslissingen die je neemt. Uitgaan is misschien het beste voorbeeld van iets waarin men zich eenvoudig kan laten meeslepen. Elke week wordt het weer zaterdag en wordt je geconfronteerd met het dilemma: uitgaan of thuisblijven.

Voor de samenwoners en de mensen boven de veertig is de keuze minder complex. Immers, bij je geliefde zijn of een lichaam dat niet meer doet wat je wil zijn steekhoudende redenen om je niet in het nachtelijk avontuur te storten. Heel voor anderen echter ervaren de wekelijkse druk die uitnodigingen van vrienden op ze uitoefenen. Het komt er in essentie op neer dat thuisblijven gelijkstaat aan zielig, flauw, suf, slap, levenloos, saai of meer van die betitelingen.

Zo ontstaat het routineuze uitgaan. Het goeie boek laat je liggen, de ontspannen avond ruil je in voor een emotionele achtbaan op een feestje dat misschien wel jouw feestje niet is. Je zegt geen ‘nee’ en dwingt jezelf in het strakke keurslijf. In hoeverre kunnen we in zulke situaties spreken van vrije wil?

The day after

De meeste mensen moeten maandag weer aan de slag. Zondag is dan ook traditioneel -naar Christelijk gebruik- het rustpunt aan het einde van de week. Maar is dat wel zo?

Kom je wel tot rust, als al je vrienden zijn gaan feesten en jij bent thuis gebleven. De mooie verhalen vliegen je om de oren en van alle kanten probeert men je wijs te maken dat je toch echt iets fantastisch hebt gemist. Je wordt verweten oud, saai, niet-sociaal en levenloos te zijn. Ontspannen laatste dag van de week?

En wat als je zelf bent gaan stappen. Je wordt halverwege de zondag wakker met een kater. Je huis is een gigantische rotzooi. Je moet de was nog doen om je werkshirt schoon te krijgen. De nacht -en elke gemiste kans- spookt nog door je hoofd, dat blijvend geteisterd wordt door die vreselijke koppijn. Is dit een rustige zondag?

Gevoelens van onbehagen

Het verschijnsel is van alle tijden en universeel. Het repetitief karakter maakt dit duivelse dilemma slechts duisterder. Alsof er een grote machine bezig is week na week met een heipaal op je buik in te beuken, terwijl jij op de grond op je rug ligt.

Psychologen draaien overuren om de slachtoffers van de nacht tot kalmte te manen en te roepen dat je vooral bij jezelf moet blijven. Tevergeefs. De machinerie blijft doorgaan, of je nu wil of niet. Als individu kan je het tempo van de routine niet veranderen. Een week blijft een week. Je kan hooguit af en toe aan de zijlijn gaan staan en een zaterdag overslaan. Wat natuurlijk wel het symptoom bestrijdt, maar niet de ziekte.

Wat kunnen we eraan doen?

De enige twee uitwegen komen gewoonlijk vanzelf mettertijd. Om te beginnen de factor leeftijd. Als je merkt dat je opeens de oudste bent op feestjes, de muziek niet meer kent en steeds meer met medelijdende blikken wordt aangekeken, is je tijd voorbij. Dan is het bijzonder gênant om nog hardnekkig het nachtleven in te duiken. Wees blij dat je verlost bent van de zaterdagse routine en ga gewoon lekker op de bank een filmpje kijken en om elf uur naar bed. Het nachtleven sluit niet meer aan bij jouw belevingswereld. Laat het los.

De tweede reddingsboei is burgerlijkheid. Knuffelend op de bank, kussend in bad, seksend in bed, maakt het niet uit hoe laat en welke dag het is. Als je de telefoon niet opneemt en je pc uit staat kán je niet eens door je vrienden verleidt worden de stad in te gaan. Het omgekeerd evenredige verband tussen burgerlijkheid en de behoefte om uit te gaan is evident. Hoe burgerlijker, hoe kleiner de behoefte je nog in de stad te wagen.

Concluderend: je groeit vanzelf over je uitgaansdrift heen. Laat je niet deprimeren door de pesterijen van vrienden of de gemiste kansen van de nacht. Het hoort er allemaal bij. Uitgaan is geen boekhouden. Het is een avontuur, waarvan je vooraf niet weet hoe het gaat lopen. Geniet van het dansen, de jacht of de gezelligheid zolang het duurt, voordat burgerlijkheid of ouderdom je een halt toeroepen. © 2008 - 2009 Selflessness, gepubliceerd in Diversen (Hobby en Overige) op 06-11-2008, laatst gewijzigd op 06-11-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Selflessness is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Wettelijke feestdagen in België 2007-2010: Jaarlijks zijn er in België tien wettelijke feestdagen waarop niet mag worden gewerkt. Deze dagen zijn vastgesteld bij Koninklijk Besluit. Hier zet ik de wettelijke…
• Stoffenbeurzen waar en wanneer: Zelf kleding maken is erg leuk, alleen het zoeken naar stoffen kan in sommige delen van ons land problemen geven. Hieronder treft u een overzicht van stoffenbeurzen. Waar en w…
• Nationale feestdagen in Nederland 2007-2010: Nederland telt jaarlijks tien nationale feestdagen waarop er niet gewerkt mag worden. Hier zet ik de nationale feestdagen voor 2007 tot 2010 op een rijtje.
• Eredivisie 2008-2009: programma, uitslagen, stand+topscorers: Het lijkt nog niet zo heel lang geleden dat het eredivisieseizoen 2007-2008 was afgelopen, maar toch staat het eredivisieseizoen 2008-2009 weer v…
• Zomer en wintertijd wereldwijd: Vandaag de dag hanteren ongeveer 70 landen ter wereld zomer en wintertijd. Het enige industriele land dat geen zomer en wintertijd hanteerd is Japan. Dit artikel bevat buiten…